
Επιτρέψτε μου να σπάσω λίγο το πρωτόκολλο. Άλλωστε και εχθές το είδαμε να συμβαίνει επ΄ ωφελεία της χώρας μας και να πω ότι διαδέχομαι στο βήμα τον Εξοχότατο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και ειλικρινά νομίζω ότι όλοι όσοι υπηρετούν την υπόθεση της αυτοδιοίκησης έχουν πολλά να μάθουν από το απόσταγμα της σκέψης του και τις επισημάνσεις του.
Θα σας έλεγα δε κάτι και ας μου το επιτρέψει και ας μην είναι παρών. Ότι πολλές φορές εμείς στην κυβέρνηση προστρέχουμε στις συμβουλές του Προέδρου της Δημοκρατίας και θεωρώ ότι είναι μια από τις καλύτερες περιόδους για τον τόπο μας συνεργασίας ανάμεσα στην κυβέρνηση και στο θεσμό του Προέδρου.
Κυρίες και κύριοι, θέλω να σας ευχαριστώ ειλικρινά για την πρόσκληση και την ευκαιρία που μου δίνετε να μιλήσω στο συνέδριό σας και να σας μεταφέρω βεβαίως και τους χαιρετισμούς του Πρωθυπουργού της χώρας.
Είναι πολλά αυτά τα οποία έγιναν κι ακόμη περισσότερα αυτά που πρέπει να γίνουν. Είναι πολλά αυτά που πρέπει να κάνουμε μαζί, σε μια αρκετά δύσκολη στιγμή για τη χώρα.
Και ανεξάρτητα από τις τυχόν διαφορετικές προσεγγίσεις και αναγνώσεις σε διάφορα θέματα θεωρώ είναι επιβεβλημένη σε πάρα πολλά ζητήματα η συνεργασία μας.
Βοηθάει σημαντικά ως προς αυτό η ειλικρινής, η συστηματική προσπάθεια των τελευταίων μηνών επικοινωνίας, ανταλλαγής απόψεων ανάμεσα στο Υπουργείο και στους δύο βαθμούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Αλλά, και η –κατά τη γνώμη μου– σύμπτωση απόψεων σε ότι αφορά στην αναγκαιότητα για μια ισχυρή Αυτοδιοίκηση. Με ενίσχυση της δημοκρατίας. Με ουσιαστική αποκέντρωση αρμοδιοτήτων, πόρων και εξουσιών. Με ενεργητική συμμετοχή και υποβοήθηση του έργου της από τους πολίτες. Με ρόλο και άποψη για την πορεία της χώρας τα αμέσως επόμενα χρόνια.
Έχοντας μπροστά μας τη σημερινή αναθεωρητική τομή στο θεσμικό πλαίσιο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στον «Καλλικράτη», δικαίως θα πείτε ότι η συνεργασία μας θα εξαρτηθεί και από το ειδικότερο περιεχόμενό της.
Έχω ήδη με ευκαιρία και την πρόσφατη παρέμβασή μου στο συνέδριο της ΚΕΔΕ τοποθετηθεί σε ορισμένα ζητήματα και δεν ήθελα να επαναλάβω κάποια πράγματα που είναι ήδη γνωστά. Ωστόσο κάποιες επισημάνσεις θα ήθελα να κάνω.
Και θα ήθελα εξ αρχής να σας διαβεβαιώσω ότι η κυβέρνηση θα αναλάβει την νομοθετική ευθύνη που της αναλογεί, αφού προηγουμένως όπως γνωρίζετε όλοι ακολούθησε το δρόμου ανοιχτού εξαντλητικού διαλόγου από τα μέσα του 2016. Και αυτό βέβαια δεν είναι μια προσπάθεια να κοσκινίζουμε γιατί δεν θέλουμε να ζυμώσουμε. Εγώ νομίζω ότι όλοι μαζί πρέπει τελικά να συζητάμε, να ζυμώσουμε και να φτιάξουμε το νέο άρτο της αυτοδιοίκησης.
Σε έναν διάλογο κατά τη διάρκεια του οποίου κατατέθηκαν αναλυτικά θέσεις, προτάσεις και ενστάσεις από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και φυσικά και από την Ένωση Περιφερειών Ελλάδας.
Κυρίες και κύριοι σύνεδροι, είναι στη φύση των καθηκόντων των αιρετών και όσων κατέχουμε, κατέχουν, δημόσια αξιώματα, η ευθύνη των απαντήσεων και της εξεύρεσης λύσεων.
Πολλές φορές, όμως, η πραγματικότητα θέτει επιτακτικά ζητήματα χωρίς να υπολογίζει τις δυσκολίες και τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζουμε. Μας πιέζει για αποτελέσματα δίχως να υπολογίζει εάν επαρκούν ή όχι τα μέσα που διαθέτουμε.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, είμαι σίγουρος, ότι όλοι σας κάνετε ότι καλύτερο μπορείτε. Το ίδιο ισχύει και για εμάς.
Η συνολική μας προσπάθεια, ανεξάρτητα από τον ειδικότερο ρόλο του καθένα μας, έγκειται στην εξεύρεση απαντήσεων και λύσεων μέσα στις αντίξοες συνθήκες που δημιούργησαν, αρχικά η οικονομική κρίση και στη συνέχεια οι επιβληθέντες όροι για την υπέρβασή της, υπό το ασφυκτικό καθεστώς των μνημονίων.
Η σημερινή κυβέρνηση έρχεται αντιμέτωπη με την κληρονομιά των λιγοστών μέσων και πόρων. Με τις ελλείψεις σε προσωπικό και εξοπλισμό. Με τους ανελαστικούς περιορισμούς που θέτουν οι δανειστές μας. Με το παρωχημένο και ανεπαρκές θεσμικό πλαίσιο που δεν μπορεί να αλλάξει από τη μία μέρα στην άλλη, όσο και να το θέλουμε, όσο κι αν είναι αναγκαίο για να περάσουμε σε μια άλλη φάση εξέλιξης, στην πολιτική, στην οικονομία και στο κοινωνικό εποικοδόμημα.
Πριν από λίγες ημέρες στο συνέδριο της ΚΕΔΕ αναφέρθηκα σε τέσσερις βασικές αρχές: τη Δημοκρατία, την Αλληλεγγύη, τη Συμμετοχή και την Ανάπτυξη. Είναι όλες αναπόσπαστα στοιχεία μιας συνολικής πολιτικής αντίληψης η οποία πρεσβεύει το νέο και την υπέρβαση, σε αντίθεση με όσα βίωσε ο ελληνικός λαός επί πολλές δεκαετίες. Τότε που οι όποιες αλλαγές παρέμεναν πεισματικά αναντίστοιχες με τις ανάγκες των πολιτών και τις επιταγές των καιρών.
Μιλώ για αρχές και ζητούμενα που οφείλουμε να τα ενδυναμώσουμε, έτσι ώστε να κυριαρχήσουν και να αποτελέσουν το κύριο γνώρισμα της «επόμενης ημέρας», της επόμενης μέρας της μεταμνημονιακής εποχής.
Η οποία, αν μη τι άλλο, θα πρέπει να είναι μια περίοδος γέννησης και αναπαραγωγής της ελπίδας για τη βελτίωση της ζωής του λαού μας. Με σκοπό βεβαίως, η βελτίωση αυτή να επισπευτεί χρονικά, να σταθεροποιηθεί και να αποκτήσει χαρακτηριστικά πλήρους διάχυσης των ωφελειών, διάρκειας και δικαιοσύνης.
Κυρίες και κύριοι, η χρονική περίοδος που διανύουμε είναι κρίσιμη για την επόμενη ημέρα, καθώς ο στόχος για την έξοδο από την επιτροπεία έχει αποκτήσει ουσιαστική υπόσταση.
Βλέπουμε πραγματικά δείγματα μιας διαφορετικής πορείας, οι προοπτικές για το μέλλον εξαρτώνται καθοριστικά από τις βάσεις που θα τεθούν στην οικονομία τους επόμενους μήνες, μέχρι και τον Αύγουστο του 2018. Βαδίζουμε σε δύσβατα μονοπάτια, αυτή είναι η πραγματικότητα από το 2015 και έπειτα. Αλλά, θέτουμε τα θεμέλια μιας συνολικής αλλαγής, η οποία μπορεί να αποκτήσει και σαρωτικά χαρακτηριστικά υπέρ των πολιτών στον κατάλληλο χρόνο.
Η ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης τοποθετεί την χώρα στην τελική ευθεία για τη μετάβαση σε μια νέα οικονομική πραγματικότητα. Θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι στη νέα κατάσταση η δημοσιονομική πολιτική θα επηρεαστεί από τα δυναμικά χαρακτηριστικά που θα προσλάβει η ελληνική οικονομία λόγω της εξόδου στις αγορές. Τα περιθώρια αλλαγών του υφιστάμενου δημοσιονομικού μείγματος θα εξαρτηθούν από αυτή τη δυναμική. Τότε θα είναι δυνατό να επανεξεταστούν στο σύνολό τους και επί της ουσίας πολύ περισσότερο από ότι τώρα, πολλά από τα σημερινά εμπόδια που αντιμετωπίζουμε στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Μιλώντας λοιπόν με ειλικρίνεια και με πλήρη επίγνωση των αντικειμενικών συνθηκών, πολλά από τα θέματα που με επιμονή και ένταση θέτετε, όπως οι λειτουργικές ανάγκες, η έλλειψη σε προσωπικό εξαρτώνται από τη συνολική πορεία της οικονομίας και από την κατάληξη της συζήτησης για την οριστική απεμπλοκή από τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής.
Δεν μιλώ όμως για μια συνολική μετάθεση των ζητημάτων που σας απασχολούν, άλλωστε δίνουμε μια καθημερινή μάχη –και έχω συνεργαστεί με πολλούς από εσάς– για να λύνουμε θέματα, παρά τις δυσκολίες.
Μα και νομοθετικά, έχουμε επιδείξει μέχρι σήμερα ένα έργο που βοηθά τόσο τους δήμους, όσο και τις Περιφέρειες, είτε άμεσα είτε έμμεσα. Υπάρχουν, όμως και βαθιά πολιτικά θέματα, όπως αυτό της Περιφερειακής Διακυβέρνησης, που μας απασχολεί και θα απασχολήσει και το συνέδριό σας, τα οποία απαιτούν ένα διαφορετικό περιβάλλον συζήτησης, άλλους θεσμούς, άλλη αρχιτεκτονική σε σχέση με τον δεύτερο βαθμό Αυτοδιοίκησης.
Κυρίες και κύριοι, μίλησα για τις αντίξοες συνθήκες, εστιάζοντας στο δυσχερές οικονομικό περιβάλλον των τελευταίων ετών, ως αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου και αποτυχημένου μοντέλου ανάπτυξης των τελευταίων δεκαετιών, το οποίο οφείλουμε να αλλάξουμε.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει συγκεκριμένο και σπουδαίο ρόλο για την επόμενη ημέρα και ο θεσμός των Περιφερειών, τον οποίο αντιπροσωπεύετε έχει σημαντικές ευθύνες και υποχρεώσεις. Χρέος μας είναι να ενισχύσουμε τις δυνατότητές σας ώστε να επιτελέσετε αυτό τον ρόλο, εξαντλώντας τον υπάρχοντα μέσα από μια σταθερή επιδίωξη την περαιτέρω ενίσχυσή σας ανάλογα με τη διεύρυνση των δυνατοτήτων της Πολιτείας, όπως ήδη προανέφερα.
Ποτέ δεν υποσχέθηκα κάτι που δεν μπορούσαμε να κάνουμε, και θα έλεγα ότι αυτό χαρακτήρισε τουλάχιστον όλη την περίοδο των τελευταίων μηνών από τον Σεπτέμβριο, το Νοέμβριο του 2016 που ανέλαβα την πολιτική ευθύνη του Υπουργείου Εσωτερικών μέχρι και σήμερα.
Δεν είμαστε εδώ για να επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος ή για να κερδίζουμε πολιτικό χρόνο σε βάρος των πολιτών και της Αυτοδιοίκησης. Ταυτόχρονα, όμως, δεν αφήνουμε τίποτα ανεκμετάλλευτο. Δεν υπάρχουν πόροι ναι, δεν υπάρχουν εκείνα τα απαιτούμενα θεσμικά εργαλεία στη διάθεση του υπουργείου και γενικότερα της Κυβέρνησης, αλλά αυτά δεν μπορούν να αποτελέσουν το άλλοθι για να μην μπορέσουμε να ασχοληθούμε με ότι είναι ώριμο να αλλάξει.
Ένα απτό δείγμα αυτής της πρακτικής, είναι και η εκταμίευση, για πρώτη φορά μετά από το 2012, ενός ποσού 32 εκατ. ευρώ από τους επενδυτικούς ΚΑΠ. Πρόκειται για ένα ποσό που αυξήθηκε κατά 5 εκατομμύρια, Πρόεδρε, από την τελευταία μας συνάντηση, σε σχέση με την αρχική ανακοίνωση. Και αυτό μας το επέτρεψε η πορεία των δημοσιονομικών στόχων της τρέχουσας χρονιάς. Γεγονός που καταδεικνύει τη διαρκή προσπάθεια του υπουργείου για τη βελτίωση της υποστήριξης του Β’ Βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Σκοπεύουμε να χορηγήσουμε ανάλογη ενίσχυση και το 2018, αυξανόμενη ώστε να ανέλθει σε 50 εκατ. ευρώ.
Θέλω να σας υπενθυμίσω ότι στη διάθεση των Περιφερειών βρίσκονται 45 εκατ. ευρώ για την πληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών τους προς τρίτους, στο πλαίσιο του σχετικού προγράμματος συνολικού ύψους 326 εκατ. ευρώ. Μέχρις στιγμής έχουν απορροφηθεί μόλις τα 5 από τις Περιφέρειες και οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου είναι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε βοήθεια χρειαστείτε, ώστε να μπορέσετε να αξιοποιήσετε αυτούς τους πόρους, μέχρι τα μέσα του 2018.
Έχει τη δική του σημασία, ως δείγμα γραφής και χρήσιμης σύγκρισης με το παρελθόν, ότι αποδόθηκαν εγκαίρως όλες οι πιστώσεις των ΚΑΠ για το 2017. Ειδικότερα, για το ευαίσθητο θέμα της μεταφοράς μαθητών, καλύφθηκε το σύνολο της δαπάνης για το προηγούμενο σχολικό έτος, μέχρι και το τελευταίο τετράμηνο της τρέχουσας χρήσης.
Δεν θα πω ποια περιφερειακή σύμβουλος, ποια αντιπεριφερειάρχης πριν από λίγο εδώ στην έναρξη μου επεσήμανε την πολύ καλή συνεργασία σε αυτό το κρίσιμο θέμα, ίσως να μην ήθελε να το αναφέρω, στο θέμα της μεταφοράς των μαθητών όπου υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης γιατί γνωρίζουμε ότι είναι και μεγάλες οι αντιξοότητες, η διαφορετική μορφολογία που υπάρχει σε κάθε γωνιά της χώρας μας.
Συνολικά, το 2018 και στη βάση της δέσμευσής μας ότι το 2017 θα είναι το τελευταίο έτος μείωσης της χρηματοδότησης προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ο Κρατικός Προϋπολογισμός όπως ήδη γνωρίζετε και συζητιέται αυτές τις ημέρες από την ελληνική Βουλή προβλέπει αύξηση της χρηματοδότησης για την Αυτοδιοίκηση από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους περίπου της κατά 5%. Ειδικά για τις Περιφέρειες, η αύξηση αναμένεται να ξεπεράσει το 9%.
Θα αποφύγω σήμερα έναν εκτεταμένο απολογισμό του έργου του υπουργείου, αλλά θα σταθώ σε ορισμένα ενδεικτικά μόνο σημεία:
Δρομολογήσαμε την πρόσληψη 8.845 εργαζομένων με μόνιμη σχέση εργασίας στις ανταποδοτικές υπηρεσίες των δήμων, κυρίως στην καθαριότητα, αλλά αφορά και αρκετές ΔΕΥΑ.
Ακυρώσαμε την πολιτική ομηρεία των συμβασιούχων, που τους δίνεται η ευκαιρία να διεκδικήσουν μια σταθερή θέση εργασίας. Και γνωρίζετε ότι δυστυχώς σε αυτή την κομβικής, καθοριστικής θετικότητα πρωτοβουλία της κυβέρνησης δεν ήταν όλες οι πολιτικές δυνάμεις μαζί μας. Κάποιοι χλεύαζαν αυτή την προσπάθεια, προδίκαζαν την ματαίωσή της, σήμερα όμως είναι μία πραγματικότητα.
Ενισχύσαμε εκτάκτως 85 μικρούς νησιωτικούς και ορεινούς δήμους, με 20 εκατ. ευρώ. Σκοπεύουμε να το επαναλάβουμε το 2018, ανεξάρτητα από άλλα, πρόσθετα μέτρα που θα λάβουμε.
Νομοθετήσαμε πλήθος διατάξεων υπέρ της Αυτοδιοίκησης και των δύο βαθμών. Ενισχύσαμε τη θέση των εργαζομένων, θεσμικά και οικονομικά. Υπογράψαμε νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και προωθούμε πρόσθετες ρυθμίσεις.
Προωθήσαμε με Προεδρικό Διάταγμα νέες προδιαγραφές για την αδειοδότηση και λειτουργία των Παιδικών Σταθμών και αποφασίσαμε άμεσα ένα νέο κανονισμό λειτουργίας. Στηρίξαμε με 150 εκατ. ευρώ τη συγκεκριμένη δράση.
Εκσυγχρονίσαμε το πλαίσιο λειτουργίας των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης.
Αυξήσαμε τη δαπάνη χρηματοδοτήσεων για έργα σχετικά με ζημιές από θεομηνίες και τη λειψυδρία.
Διαθέτουμε 30 εκατ. ευρώ για δήμους και περιφέρειες ώστε να απλουστεύσουν διαδικασίες και να ενισχύσουν τις υποδομές στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Είναι κάτι που ξεκινάει από κοινού με την ΚΕΔΕ και την ΕΝΠΕ με ευθύνη της ΕΕΤΑ το αμέσως επόμενο διάστημα.
Θεσπίσαμε, ως κυβέρνηση, προγράμματα και χρήσιμα εργαλεία για την εκπόνηση μελετών από τους δήμους.
Προωθούμε δύο νέα χρηματοδοτικά εργαλεία σε συνεργασία με το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης, με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για έργα Ύδρευσης, Αποχέτευσης, Αγροτικής Οδοποιίας, Αποκατάστασης ΧΑΔΑ και Αντιπλημμυρικά, καθώς και για αγορά μηχανημάτων έργου. Ζητήματα δηλαδή τα οποία μας έρχονται καθημερινά, ζητήματα που κυρίως σε αυτά πονάει σήμερα η ελληνική περιφέρεια.
Κυρίες και κύριοι, αναφέρθηκα προηγουμένως στην αναθεώρηση του «Καλλικράτη» και τη διεξοδική, πολύμορφη σχετική συζήτηση που έχουμε ξεκινήσει από το 2016.
Θα συμφωνήσω ότι το θεσμικό πλαίσιο της Αυτοδιοίκησης έχει δομικές συνδέσεις με αυτό της κεντρικής Διοίκησης. Το είπε πριν, ανοίγοντας τη συζήτηση, και ο Πρόεδρός σας.
Επιπρόσθετα, συμμερίζομαι τον προβληματισμό ότι οι αλλαγές στην Αυτοδιοίκηση πρέπει να υποστηρίζονται από ουσιαστικές παρεμβάσεις στον τρόπο που λειτουργεί το Κράτος. Αλλά αυτά πάνε μαζί αν θέλουμε να είναι αποτελεσματικά, αν θέλουμε το ένα να συμπληρώνει το άλλο.
Αυτό ακριβώς γίνεται αυτή την περίοδο με πολλούς τρόπους. Συντελούνται τομές που φιλοδοξούν να αλλάξουν τη λειτουργία του Κράτους. Αναφέρομαι στην αλλαγή του τρόπου επιλογής των στελεχών της δημόσιας διοίκησης, μιλώ για μια σειρά νέους θεσμούς που θα δοκιμαστούν τα επόμενα χρόνια στην πράξη, ακόμη και για παρεμβάσεις θεμελιακές, όπως αυτή με τους δασικούς χάρτες.
Η συζήτηση που γίνεται από το δικό μας υπουργείο για τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, συνιστά επίσης παρέμβαση στον τρόπο λειτουργίας της κεντρικής Διοίκησης. Αλλά και η συζήτηση για τις αρμοδιότητες, αφορά τόσο στους δύο βαθμούς Αυτοδιοίκησης, όσο και στο Κράτος. Βλέπετε, λοιπόν, ότι πολλά και σημαντικά θέματα αγγίζονται αυτό το διάστημα παρά τις εξαιρετικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα. Είναι κάτι που επιδιώκουμε παράλληλα και ταυτόχρονα με τη διαχείριση πολλών άλλων κρίσιμων θεμάτων.
Ωστόσο, δεν θα περιμένουμε να ολοκληρωθούν οι αλλαγές στην κεντρική Διοίκηση για να ξεκινήσουμε οτιδήποτε άλλο χάνοντας πολύτιμο χρόνο.
Σε σχέση με το εύρος της παρέμβασής μας θα επαναλάβω ότι θα κάνουμε όσα μπορούν να γίνουν και όχι όσα θα επιθυμούσαμε, αλλά δεν θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε αποτελεσματικά στο πεδίο της εφαρμογής τους.
Ορισμένα σημεία, κάποια από τα οποία αφορούν αποκλειστικά στις Περιφέρειες, είναι τα παρακάτω:
Οργανώνεται και θεσμοθετείται διαδικασία αναπροσδιορισμού της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ Α’ Βαθμού και Β’ Βαθμού και Κράτους.
Δεν πρόκειται για μια απλή αλληλομετάθεση, των κατακερματισμένων αρμοδιοτήτων που σήμερα αλληλοεπικαλύπτονται. Θα θέτει τους όρους ανάθεσης πλήρων και «καθαρών» τομέων δημόσιας πολιτικής στο προσήκον επίπεδο διοίκησης.
Λόγω του όγκου, της σημασίας και της έκτασης της διαδικασίας αυτής, ο σχετικός τομέας της μεταρρύθμισης δεν μπορεί και δεν θα εξαντληθεί στο επερχόμενο νομοσχέδιο, που θα ενσωματώνει το πρώτο μεγάλο κύμα των βημάτων της μεταρρύθμισης του θεσμικού πλαισίου της.
Στο νομοσχέδιο αυτό θα περιλαμβάνονται, ωστόσο, συγκεκριμένοι τομείς αρμοδιοτήτων και κυρίως θα τίθενται οι βάσεις για την ολοκλήρωση του αναπροσδιορισμού των αρμοδιοτήτων, με τρόπο θεσμικά οργανωμένο, μεθοδικό και αποτελεσματικό. Είναι μία δουλειά που δεν έγινε ποτέ ούτε με τον Καλλικράτη το 2010 παρά τις διακηρύξεις και τις επικεφαλίδες.
Στο πλαίσιο αυτό θα προβλέπεται η ίδρυση ενός διαρκούς οργάνου ελέγχου της διαδικασίας αναπροσδιορισμού των αρμοδιοτήτων με τη συμμετοχή εκπροσώπων των θεσμικών οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των συναρμόδιων υπουργείων, που θα διασφαλίζει έτσι ότι οποιαδήποτε σχετική αλλαγή δεν θα γίνεται με τρόπο πρόχειρο και αποσπασματικό, αλλά ύστερα από ενδελεχή νομοτεχνική και ουσιαστική επεξεργασία, που θα διασφαλίζει ταυτόχρονα ότι, κάθε μεταφορά αρμοδιότητας, θα συνοδεύεται από τη διασφάλιση των απαιτούμενων πόρων, ανθρώπινων και οικονομικών.
Στο πλαίσιο αυτής της παραπάνω διαδικασίας, επεξεργαζόμαστε θετικά τις σχετικές προτάσεις της Ένωσης Περιφερειών. Με σεβασμό στις συνταγματικές και νομολογιακές επιταγές περί αρμοδιοτήτων, των οποίων η άσκηση επιβάλλεται να παραμένει στις κεντρικές κρατικές δομές.
Δεν έχουμε λόγο να μην εξετάσουμε με θετική ματιά την πρόταση που μας κατατέθηκε για τη χάραξη του περιβαλλοντικού σχεδιασμού, την πρόταση για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, την πρόταση για την παροχή υπηρεσιών τεχνικού ελέγχου και υποστήριξης, εφόσον αξιολογούμε ότι η τοπικότητα των εν λόγω πεδίων δύναται να εξυπηρετηθεί με βέλτιστο τρόπο από τον Β’ Βαθμό Αυτοδιοίκησης.
Ήδη, άλλωστε, με τη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τον έλεγχο και την προστασία του δομημένου περιβάλλοντος ικανό μέρος των χωροταξικών και πολεοδομικών αρμοδιοτήτων, για το οποίο γίνεται λόγος στην πρόταση της ΕΝΠΕ, μεταφέρθηκε στο Β’ Βαθμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Με την επερχόμενη αναθεώρηση αντιμετωπίζεται και το δύσκολο ζήτημα της τεχνικής, διοικητικής και διαχειριστικής ανεπάρκειας των Τεχνικών Υπηρεσιών πολλών από τους Δήμους της χώρας, που αποτελεί παράγοντα αδυναμίας υλοποίησης βασικών και αναγκαίων έργων.
Πέρα από συγκεκριμένες αλλαγές στο ν.4412/2016 που έχουν ήδη προωθηθεί, επισημανθεί σε συνεργασία με το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, προωθείται η συγκρότηση Διαδημοτικών Συνδέσμων, ανά νομό που θα «συνενώνουν» τις τεχνικές υπηρεσίες των επιμέρους Δήμων που σήμερα δεν έχουν την αναγκαία επάρκεια και θα συνδιαμορφώνουν έναν φορέα ικανό να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στις ανάγκες τεχνικών έργων όλων των επιμέρους Δήμων.
Παράλληλα, προωθείται η δημιουργία μιας «τεχνικής ομπρέλας» πανελλαδικής εμβέλειας, με την ευθύνη της ΜΟΔ, που θα μπορεί να εξυπηρετεί κάθε Δήμο ή σύνδεσμο της χώρας που έχει σχετική ανάγκη.
Ιδιαίτερα σε σχέση με τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις :
Αναδομείται εκ βάθρων το πλαίσιο ελέγχου της νομιμότητας των αποφάσεων της Τ.Α., με την απόσπαση της σχετικής αρμοδιότητας από τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις και την ανάθεσή της σε έναν νέο φορέα, τον «Ελεγκτή Νομιμότητας», υπό την εποπτεία και την Ευθύνη του Υπουργείου Εσωτερικών, σε αποσυγκεντρωμένη κλίμακα, στελεχωμένου με εξειδικευμένους νομικούς αξιοποιώντας τα εργαλεία ανάλυσης κινδύνου και αναπροσδιορίζεται το είδους των αποφάσεων που θα υποβάλλονται σε υποχρεωτικό έλεγχο νομιμότητας.
Περαιτέρω, σχεδιάζεται και προωθείται σταδιακά η υποκατάσταση των σημερινών Αποκεντρωμένων Διοικήσεων από περιφερειακές, κατά τόπους, υπηρεσίες των αντίστοιχων υπουργείων, ώστε να υπάρχει ενιαία και ομοιόμορφη άσκηση των σχετικών αρμοδιοτήτων.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ξεκαθαριστούν τα εξής: οποιαδήποτε αλλαγή του πλαισίου λειτουργίας και αρμοδιοτήτων των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων δεν θα επηρεάσει έστω και κατ’ ελάχιστο τα δικαιώματα και τους όρους εργασίας του προσωπικού τους.
Και δεύτερον, η οργάνωση των περιφερειακών υπηρεσιών των αντίστοιχων υπουργείων είναι μια διαδικασία που προϋποθέτει την τροποποίηση των οργανισμών τους και έναν λεπτομερή διοικητικό σχεδιασμό, που θα απαιτήσει κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα.
Δεν θα αιφνιδιαστεί λοιπόν κανείς, η όποια δε σχετική αλλαγή θα συντελεστεί αφού διασφαλιστεί η συνέχεια και η αποτελεσματικότητα του νέου διοικητικού - οργανωτικού σχήματος.
Στο επίπεδο της διάρθρωσης των Περιφερειών και της ενδοπεριφερειακής αποκέντρωσης:
Οι Περιφερειακές Ενότητες διατηρούνται ως εκλογικές περιφέρειες, με δικαίωμα όμως «επικοινωνίας» των ψηφοδελτίων δηλαδή δικαίωμα του εκλογέα μίας Περιφερειακής Ενότητας να βάλει έναν σταυρό και σε υποψήφιο άλλης Περιφερειακής Ενότητας.
Διατηρείται ως υποχρεωτικός ο θεσμός του χωρικού Αντιπεριφερειάρχη. Ο οποίος έχει δείξει ότι είναι μια μεγάλη αναγκαιότητα, παρά κατά καιρούς όσα ανεπισήμως διαρρέονται γύρω από αυτό το θέμα.
Εισάγεται ο θεσμός του Συμβουλίου Περιφερειακής Ενότητας, το οποίο θα απαρτίζεται από τους Περιφερειακούς Συμβούλους κάθε Ενότητας και τον οικείο χωρικό Αντιπεριφερειάρχη και θα διατυπώνει εισηγήσεις για σημαντικά θέματα που αφορούν την οικεία περιοχή.
Κυρίες και κύριοι, ένα από τα θέματα που απασχολούν ιδιαίτερα τους αιρετούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των δύο βαθμών, ένα σημαντικό θέμα βεβαίως είναι αυτό της αλλαγής του εκλογικού συστήματος, για το οποίο η Κυβέρνηση έχει συγκεκριμένη και ξεκάθαρη θέση.
Η απλή αναλογική αντιπροσωπεύει μια συνεπή πολιτική τοποθέτηση, η οποία έρχεται από πολύ παλιά και είναι στον πυρήνα της έχει το πρωτεύον ζήτημα της δημοκρατίας. Αν απαντηθεί αυτό, όλα τα άλλα μπορούν, νομίζω, να συζητηθούν και να βρεθούν λύσεις.
Η παρέμβαση στο εκλογικό σύστημα δεν είναι ούτε από μόνη της μόνη, ούτε η κύρια αλλαγή του θεσμικού πλαισίου. Το έχω πει πάρα πολλές φορές και το έχω αποδείξει, ακόμη και σήμερα με τα σημεία των αλλαγών που ανέφερα πριν, των αλλαγών αλλά και με την όλη συζήτηση που έχει γίνει μέχρι τώρα ότι δεν περιοριζόμαστε ούτε εξαντλούμαστε στην αλλαγή που θέλουμε να κάνουμε στο θέμα του εκλογικού συστήματος.
Ωστόσο, αξιολογείται και επιχειρείται ως μια καλή τακτική αποδόμησης των θέσεων της κυβέρνησης να θέλουν κάποιοι να συρρικνώσουν την όλη συζήτηση στο θέμα της απλής αναλογικής και του εκλογικού συστήματος.
Η προσέγγιση αυτή μας αδικεί όλους και κυρίως τους πολίτες που επιλέγουν την απλή αναλογική, θεωρώντας προφανώς ότι εγγυάται με τον καλύτερο τρόπο την πραγματική αποτύπωση της λαϊκής βούλησης.
Δεν παραγνωρίζω τις αντιθέσεις, αλλά δεν είναι δυνατόν να εξαντλήσουμε τον διάλογο αυτό με όρους εντυπωσιασμού.
Το ζήτημα της δημοκρατίας δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε εν αναμονή καλύτερων ημερών. Το αντίθετο, αποτελεί την βασική εγγύηση ότι οι θυσίες του λαού, οι συμβιβασμοί και οι αντιφάσεις μας, θα οδηγήσουν σε μια βελτίωση της ζωής για τους πολλούς.
Κι αυτό θα μας οδηγήσει στο καίριο ζήτημα της συμμετοχής, εκ των πραγμάτων, η οποία μπορεί να εξασφαλίσει και αφορά όχι μόνο τη γνήσια έκφραση των λαϊκών συσχετισμών αλλά πώς τελικά αυτή η γνήσια έκφραση επηρεάζει και θεμελιώνει τις ίδιες τις αποφάσεις.
Οπότε νομίζω πως η υπόθεση της απλής αναλογικής, που θα ευνοήσει συνεργασίες και την είσοδο νέων δυνάμεων με την θέσπιση νέων συμμετοχικών θεσμών, μπορεί να απαντήσει στα ζητήματα της κυβερνησιμότητας και σε ό,τι άλλο προκύψει.
Στο ζήτημα αυτό θέλω να επαναλάβω μια πρόσκληση που έκανα και προς τους εκπροσώπους του α’ βαθμού: ελάτε να συζητήσουμε για τις δικλείδες εφαρμογής της.
Είμαστε πρόθυμοι, λοιπόν, να συζητήσουμε για τον πιο δημιουργικό και αποτελεσματικό τρόπο εφαρμογής αυτού του εκλογικού συστήματος. Έχουμε ανάγκη από πλειοψηφίες μέσα στην κοινωνία και όχι μόνο στα συμβούλια. Η δημοκρατία δεν μπορεί να φοβίζει την αυτοδιοίκηση γιατί είναι μέσα στο DNAτης. Ούτε μπορεί να χρησιμοποιήσουμε το άλλοθι ενός εκλογικού συστήματος το οποίο το αξιοποιούν όσοι δεν ανήκουν στις σημερινές πλειοψηφίες για να ακολουθούν στάσεις ανευθυνότητας.
Η λύση των προβλημάτων σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο μεταφράζει σε στάση συνυπευθυνότητας από όλους.
Σύνθεση, συμμετοχή, συνεργασίες, συνεννόηση, συναίνεση, αυτές είναι οι έννοιες που θα πρέπει να διατρέχουν την Αυτοδιοίκηση. Δεν ωφελεί λοιπόν η κινδυνολογία. Ελάτε να συζητήσουμε για δικλείδες εφαρμογής του νέου εκλογικού συστήματος.
Στη βάση όλων αυτών των επισημάνσεων θα καθιερωθεί το εκλογικό σύστημα και για τους δύο βαθμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης η απλή αναλογική για το σύνολο των εδρών των οικείων Συμβουλίων.
Το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι για του πολίτες των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο ήδη ισχύει στις δημοτικές εκλογές, θα επεκταθεί και στις περιφερειακές εκλογές.
Η διεξαγωγή των αυτοδιοικητικών εκλογών αποσυνδέεται από το χρόνο διεξαγωγής των ευρωεκλογών.
Κατηγορίες κωλυμάτων εκλογιμότητας όπως η γενική απαγόρευση να θέσουν υποψηφιότητα όλοι όσοι έχουν οποιαδήποτε σχέση εργασίας με το Δημόσιο, ακόμα και ορισμένου χρόνου οι οποίες περιορίζουν υπέρμετρα σε σύγκριση με τον επιδιωκόμενο σκοπό το δημοκρατικό δικαίωμα της συμμετοχής στα τοπικά δημόσια πράγματα, θα εξορθολογιστούν.
Διευκολύνεται η συμμετοχή μικρών ομάδων πολιτών και τοπικών κινημάτων, καθώς η ανάδειξη των οργάνων των Κοινοτήτων (Συμβούλια) αποσυνδέεται από την ανάδειξη του κεντρικού Δημοτικού Συμβουλίου, αφορά τον α’ βαθμό.
Εισάγεται η εκλογή με ενιαίο (όχι δηλαδή παραταξιακό) ψηφοδέλτιο των μονομελών οργάνων-εκπροσώπων των πολύ μικρών Κοινοτήτων.
Ο θεσμός του χωρικού Αντιπεριφερειάρχη, όπως σας είπα, διατηρείται. Καταργείται όμως, θέλουμε να αλλάξουμε την άμεση, δηλαδή χωρίς σταυρό, εκλογή του, όπως ισχύει ως σήμερα.
Αντίθετα, ο χωρικός Αντιπεριφερειάρχης κάθε Περιφερειακής Ενότητας θα ορίζεται από τον Περιφερειάρχη, μεταξύ των Συμβούλων που έχουν ήδη εκλεγεί στην οικεία Περιφέρεια, θα έχει με άλλα λόγια λόγο και η τοπική κοινωνία, μέσω του σταυρού.
Η συγκρότηση όλων των συλλογικών οργάνων των Δήμων και των Περιφερειών αντιστοιχίζεται στην αναλογική συγκρότηση των οικείων Συμβουλίων. Όπως είναι λογικό, το σύστημα της απλής αναλογικής, ως βασικός μηχανισμός εκδημοκρατισμού, διαχέεται στο σύνολο της οργάνωσης και λειτουργίας των ΟΤΑ.
Σημαντικό μέρος των αρμοδιοτήτων της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής και, δευτερευόντως, της Οικονομικής Επιτροπής, στο βαθμό που μπορεί να ασκηθεί αποτελεσματικά σε χαμηλότερο επίπεδο, μεταβιβάζεται στις Κοινότητες.
Θεσμοθετούνται θεσμοί συμμετοχής και ελέγχου:
Θεσμοθετείται η διενέργεια τοπικών δημοψηφισμάτων, όχι μόνο μετά από πρωτοβουλία των οργάνων του Δήμου, αλλά και κατόπιν λαϊκής πρωτοβουλίας.
Ο θεσμός του δημοψηφίσματος επεκτείνεται και σε επίπεδο Δημοτικής Ενότητας, ενώ ταυτόχρονα διευρύνονται οι περιπτώσεις κατά τις οποίες μπορεί να διεξαχθεί έγκυρα τοπικό δημοψήφισμα, ακόμα και για θέματα που δεν ανάγονται στη με τη στενή έννοια αρμοδιότητα των ΟΤΑ, ώστε να είναι δυνατή η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κάθε θέμα τοπικού ενδιαφέροντος.
Για ειδικότερα, δε, ζητήματα προβλέπεται απλοποίηση της διαδικασίας διενέργειας τοπικών δημοψηφισμάτων, με ταυτόχρονη αποσύνδεση του θεσμού από τη βούληση της κεντρικής εξουσίας και ενδυνάμωση του κοινωνικού ελέγχου.
Υπενθυμίζεται η περίπτωση του δημοψηφίσματος που έγινε – άτυπα, ωστόσο με ένα πολύ ουσιαστικό τρόπο – για την ΕΥΑΘ από Δήμους της Κεντρικής Μακεδονίας, το οποίο κατέδειξε ότι η Αυτοδιοίκηση πρέπει να έχει τη δυνατότητα να απευθύνεται στην τοπική κοινωνία και να ζητά με θεσμικό τρόπο τη γνώμη της, ακόμα και για μείζονος τοπικής σπουδαιότητας θέματα που δεν άπτονται των αρμοδιοτήτων του Δήμου ή της Περιφέρειας με τη στενή έννοια.
Κυρίες και κύριοι, πριν ολοκληρώσω την τοποθέτησή μου, θα ήθελα να αναφερθώ στην αντιπλημμυρική προστασία, κυρίως επειδή ο ρόλος των Περιφερειών είναι σημαντικός στον τομέα αυτό.
Θρηνούμε ακόμη τα θύματα της Δυτικής Αττικής και στη σκέψη όλων μας, είμαι σίγουρος γι’ αυτό, κυριαρχεί η αγωνία της λήψης μέτρων για να αποτρέψουμε ανάλογες τραγωδίες στο μέλλον.
Απαιτούνται πόροι, αυτό είναι πέρα για πέρα αληθινό, χρειάζεται όμως και μια ορθή κρίση για τα έργα που πρέπει να γίνουν, ένας συνολικός σχεδιασμός και μια προσπάθεια για να γίνουν με το σωστό τρόπο.
Η ένταση των καιρικών φαινομένων και η διαφαινόμενη επανάληψή τους σε συχνή βάση, ως απόρροια της κλιματικής αλλαγής - την οποία δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε ή να υποτιμούμε - μας υποχρεώνει να επισπεύσουμε τις σχετικές δράσεις μας.
Το υπουργείο Εσωτερικών έχει ήδη ανακοινώσει ένα συμπληρωματικό πρόγραμμα χρηματοδότησης που αφορά και στα αντιπλημμυρικά έργα, ενώ πολλά ακόμη εκτελούνται από άλλα υπουργεία.
Δεν αρκεί όμως να είμαστε καλοί τεχνοκράτες και να εξοικονομήσουμε χρήματα. Χρειάζονται και αυτά. Χρειάζεται όμως και η αλλαγή της νοοτροπίας των πολιτών και των αιρετών. Χρειάζονται νέοι θεσμοί ελέγχου και λογοδοσίας. Χρειάζεται μια άλλη πολιτική κουλτούρα.
Αυτό το οποίο αποκόμισα στην επαφή μου αυτές τις μέρες στις πληγείσες περιοχές όχι μόνο στην Αττική αλλά και έξω από αυτήν, πριν από μερικές μέρες στην Αιτωλοακαρνανία είναι ότι όλοι στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας ομολογούμε ότι πολλά από αυτά τα έργα τα αντιπλημμυρικά δεν ήταν δημοφιλή και για αυτό δεν ήταν προτεραιότητα. Ή ο τρόπος που έγιναν τα τελευταία 30-40 χρόνια ή που δεν έγιναν ήταν ένας τρόπος αποτελεσματικός και κυρίως κατασπατάλησης των όποιων πόρων υπήρχαν.
Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε μία καινούρια αρχή.
Κυρίες και κύριοι σύνεδροι, από το 2015 και έπειτα βρίσκεται σε εξέλιξη μια πολιτική και οικονομική υπερπροσπάθεια, με υψηλούς στόχους.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί και οφείλει να υποστηρίξει την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, να συμβάλει στον πληρέστερο σχεδιασμό των επόμενων βημάτων, να βοηθήσει στην ανάδειξη και ενεργοποίηση αδρανών δυνάμεων που έχουν τη διάθεση να συμμετάσχουν στην επόμενη μέρα, αλλά δεν ξέρουν πώς να το κάνουν.
Υπάρχει ανάγκη συνολικής υπέρβασης της πραγματικότητας που διέκρινε την χώρα μας εδώ και δεκαετίες. Ένας νέος κύκλος ξεκινά και δεν μπορούμε και δεν πρέπει, να τον ερμηνεύσουμε με ξεπερασμένες αντιλήψεις και εργαλεία.
Σας καλώ να τολμήσουμε τις αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος.
Σας ευχαριστώ και εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες του συνεδρίου σας.

Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε, εκλεκτοί προσκεκλημένοι, κυρίες και κύριοι, σας καλωσορίζω στο 5ο ετήσιο τακτικό συνέδριο της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας και σας ευχαριστώ θερμά για την παρουσία σας.
Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε, με τις ομιλίες σας χθες εκφράσατε
κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα. Θα ήθελα να τονίσω ότι η παρουσία σας λαμπρύνει το Συνέδριό μας και τιμά την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, μας δίνει έμπνευση και δύναμη στο δύσκολο αυτό έργο που καλούμαστε να φέρουμε εις πέρας προς όφελος κάθε Ελληνίδας και κάθε Έλληνα.
Είναι κοινά αποδεκτό ότι στη γόνιμη υπουργική αλλά και γενικότερα στην κοινοβουλευτική σας θητεία αναλώσατε κάθε ικμάδα των δυνάμεών σας για να δυναμώσει, να ενισχυθεί με κάθε τρόπο η Αυτοδιοίκηση. Κι έχετε αφήσει πολύτιμη παρακαταθήκη για όλους μας στην Αυτοδιοίκηση το πολυσχιδές έργο σας αλλά και τους λόγους σας – λόγοι διαχρονικά επίκαιροι.
Ενθυμούμαι μεταξύ άλλων τις επισημάνσεις σας ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση αποτελεί «ακρογωνιαίο λίθο της δημοκρατικής οργάνωσης του κράτους» και «βασικό θεσμό μέσω του οποίου ασκείται και εκφράζεται η λαϊκή κυριαρχία».
Ενθυμούμαι επίσης ότι είχατε θέσει ως προϋπόθεση για επιτυχημένη μεταρρύθμιση στην Αυτοδιοίκηση να προηγηθεί η αναγκαία στήριξη των υποδομών και ενίσχυση των πόρων της Αυτοδιοίκησης και των δύο βαθμίδων και γι’ αυτό είχατε επισημάνει ότι μια τέτοια μεταρρύθμιση πρέπει να λαμβάνει χώρα σε χρόνο κατά τον οποίο οι οικονομικές συνθήκες θα το επιτρέπουν.
Η επισήμανση αυτή είναι ιδιαίτερα επίκαιρη σήμερα που βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα μεταρρύθμιση στην Αυτοδιοίκηση.
Γι’ αυτό και το 5ο συνέδριο της Ένωσης Περιφερειών δεν είναι ένα συνέδριο όπως τα άλλα, είναι ένα συνέδριο κομβικής, ιστορικής τονίσω σημασίας καθώς καλούμαστε να συνθέσουμε τις πραγματικά δημιουργικές, καινοτόμες, συχνά αντίθετες θέσεις και προτάσεις που διατυπώνουν οι άνθρωποι της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης σ’ ένα ενιαίο συνεκτικό συμπαγές κείμενο θέσεων για να το θέσουμε υπ’ όψιν της κυβέρνησης, των πολιτικών δυνάμεων, των παραγωγικών και κοινωνικών φορέων και κυρίως της ελληνικής κοινωνίας.
Πυξίδα μας είναι η ήδη εκπεφρασμένη θέση της Ένωσης Περιφερειών για την αναγκαιότητα μετεξέλιξης της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης σε Περιφερειακή Διακυβέρνηση έτσι ώστε η δύναμη των Περιφερειών να γίνει δύναμη των Πολιτών.
Βλέπετε ότι αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα του συνεδρίου μας,
ένα μήνυμα που αποτυπώνει την καθημερινή δράση και λειτουργία των Περιφερειών σ’ αυτά τα 7 χρόνια της ζωής τους.
Ένα μήνυμα στο οποίο διεισδύουν οι ανθρώπινες επιθυμίες. Διότι οι Περιφέρειες είναι ένας κατ’ εξοχήν ανθρωποκεντρικός θεσμός, ένας θεσμός που έχει αποδείξει κατ’ επανάληψη ότι βρίσκεται σταθερά, αποφασιστικά, προσηλωμένα και κυρίως αποτελεσματικά στο πλευρό της ελληνικής κοινωνίας. Κι η ελληνική κοινωνία το αναγνωρίζει.
Γι’ αυτό και ημέρα την ημέρα, εβδομάδα την εβδομάδα, μήνα τον μήνα θέτει τον πήχη των προσδοκιών της από τις Περιφέρειες ολοένα και ψηλότερα.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις έρευνες της κοινής γνώμης. Αύριο παρουσιάζουμε στο συνέδριό μας έρευνα που διενεργήθηκε για λογαριασμό της Ένωσης Περιφερειών σχετικά με την εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. ReflectingEurope.
Από την έρευνα προκύπτει σαφέστατα ότι η περιφέρεια - ως διοικητική δομή – και η Ευρωπαϊκή Ένωση - ως υπερεθνικό σχήμα –
«σώζουν» την τιμή των θεσμών στην Ελλάδα.
Το κεντρικό κράτος έχει κυριολεκτικά καταρρεύσει στη συνείδηση των πολιτών. Ένα στοιχείο θα παραθέσω μόνο κι είναι απολύτως ενδεικτικό: το ποσοστό των πολιτών που εμπιστεύονται πολύ ή αρκετά τις Περιφέρειες είναι υπερδιπλάσιο αυτών που εμπιστεύονται το κεντρικό κράτος.
Δεν είναι προφανώς τυχαίο ότι το ίδιο αυτό κράτος τις πιο δύσκολες, τις πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά «καυτές» αρμοδιότητες
τις εκχωρεί -συνήθως αιφνιδιαστικά, χωρίς ουσιαστικό διάλογο και κυρίως χωρίς τους απαραίτητους ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους, στις Περιφέρειες. Δυστυχώς, αυτή είναι η αλήθεια.
Πολλά τα παραδείγματα: Από τη μεταφορά μαθητών μέχρι την αδειοδότηση των αθλητικών εγκαταστάσεων, από την προστασία του δομημένου περιβάλλοντος μέχρι τους Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων.
Εμείς ποτέ δεν αρνηθήκαμε ούτε θα αρνηθούμε. Δεν είμαστε οπαδοί της φιλοσοφίας της απειλητικής ετερότητας, να βρίσκουμε εχθρούς για να φορτώνουμε τις αδυναμίες, τις αστοχίες και τα λάθη.
Γιατί θέλουμε να είμαστε θεσμική δύναμη ευθύνης. Γιατί θέλουμε να είμαστε χρήσιμοι και ωφέλιμοι στον άνθρωπο και τον τόπο. Γιατί νιώθουμε ως υποχρέωσή μας να γινόμαστε καθημερινά καλύτεροι και αποτελεσματικότεροι. Γιατί κι εμείς οι ίδιοι θέτουμε ψηλά τον πήχη των προσδοκιών από τους εαυτούς μας.
Θέλω, όμως, σήμερα ενώπιόν σας να γίνω απόλυτα σαφής: Οι Περιφέρειες δεν μπορούν να είναι πλήρους ευθύνης με περιορισμένες αρμοδιότητες και περιορισμένη χρηματοδότηση.
Ας έχουμε πλήρεις αρμοδιότητες και πλήρη χρηματοδότηση και τότε να είστε βέβαιοι ότι πρώτοι εμείς οι ίδιοι θα είμαστε οι αυστηρότεροι κριτές του εαυτού μας.
Να σταματήσει η κακονομία και η πολυνομία, διότι στις Περιφέρειες δεν μάθαμε να κρυβόμαστε, δεν μάθαμε να σηκώνουμε τα χέρια και να παραδινόμαστε. Δεν κρυφτήκαμε όταν αναλάβαμε το ΕΣΠΑ με απορροφητικότητα κοντά στο 18% και το φτάσαμε στο 125% και δεν χάθηκε ούτε ένας πολύτιμος ευρωπαϊκός πόρος και ολοκληρώσαμε όλα τα ημιτελή έργα που ήταν διάσπαρτα σε όλη την επικράτεια και δεν δημιουργήθηκαν κοινωνικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές στρεβλώσεις.
Δεν κρυφτήκαμε όταν κληρονομήσαμε και καλούμαστε να διαχειριστούμε παθογένειες και παραλείψεις δεκαετιών. Δεν κρυφτήκαμε ούτε κρυβόμαστε όταν ο τόπος μας και οι τοπικές κοινωνίες μάς χρειάστηκαν. Ήμαστε παρόντες στην πρώτη γραμμή.
Γι’ αυτό και θέτουμε ως αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα τη μετεξέλιξη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης σε Περιφερειακή Διακυβέρνηση.
Γιατί η Δύναμη των Περιφερειών, μεταφράζεται σε απτό έργο,
με μετρήσιμα αποτελέσματα, που αποτυπώνεται στην πράξη και βελτιώνει την καθημερινότητα κάθε οικογένειας, γιατί η δύναμη των Περιφερειών γίνεται δύναμη των πολιτών και μόνο αυτών.
Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε, υπηρετώ τον θεσμό από την πρώτη ημέρα που λειτούργησε. Έχω εικόνα και ήχο απ’ ότι συμβαίνει στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας. Θα ήμουν ο τελευταίος που θα ισχυριζόταν ότι και στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση δεν παρατηρούνται λάθη, αδυναμίες και καθυστερήσεις.
Για να αποτιμήσουμε, όμως, με ακρίβεια το έργο και τη λειτουργία των αιρετών Περιφερειών, ενός νέου θεσμού, αυτά τα 7 χρόνια της ζωής τους, θα πρέπει να δούμε τη μεγάλη και πλήρη εικόνα.
Κι η αλήθεια είναι ότι, σύμφωνα την τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα είναι το πλέον κεντρικοποιημένο, υπερσυγκεντρωτικό κράτος όσον αφορά τις δημόσιες δαπάνες 6,7% στη χώρα μας, 40,2% ο μέσος όρος στις χώρες του ΟΟΣΑ.
Όσον αφορά στις δημόσιες επενδύσεις, 17.9% στη χώρα μας, 58,8% στον ΟΟΣΑ. Και δεν θα αναφερθώ στον Καναδά και στο Βέλγιο που είναι 90%, είναι άλλο το σύστημα διοίκησης.
Το κεντρικό κράτος δεν αποδίδει στις Περιφέρειες ούτε τους πόρους που έχουν θεσμοθετηθεί με το πρόγραμμα «Καλλικράτης». Σύμφωνα με μετριοπαθείς υπολογισμούς, η χρηματοδότηση προς την Αυτοδιοίκηση έχει περικοπεί κατά 55-60%, πρόκειται για ένα ποσό περίπου 1 δις 800 εκατομμυρίων ευρώ λιγότερα απ’ όσα έπρεπε να αποδοθούν, ενώ και το προσωπικό έχει μειωθεί κατά 40% και οι αρμοδιότητες αυξήθηκαν.
Συνεπώς, ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί σε τι πραγματικά αντίξοες συνθήκες καλούμαστε να λειτουργήσουμε. Και η επιτυχία μας πόσο μεγάλη είναι με αυτές τις δύσκολες συνθήκες.
Η μείωση αυτή στη χρηματοδότηση έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία για τις Περιφέρειες, καθώς ο βαθμός εξάρτησης της Περιφέρειας από τον κρατικό προϋπολογισμό είναι εξαιρετικά υψηλός 95%.
Είναι, λοιπόν, σαφές ότι αν οι λέξεις Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση και πολύ περισσότερο Περιφερειακή Διακυβέρνηση θέλουμε να έχουν το πλήρες νόημά τους, τότε οι Περιφέρειες πρέπει να αποκτήσουν οικονομική αυτοτέλεια.
Φυσικά και αντιλαμβανόμαστε τη δημοσιονομική κατάσταση, για αυτό και βάλαμε μεγάλη πλάτη στην οποία βρίσκεται η χώρα μας. Όμως η οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης και ειδικότερα των Περιφερειών δεν είναι πολυτέλεια αλλά απαραίτητη προϋπόθεση
για την αύξηση του ΑΕΠ, του εθνικού πλούτου, την προώθηση επενδύσεων, την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, τη μείωση των κρατικών δημοσίων δαπανών, και τελικά την αύξηση του εισοδήματος κάθε νοικοκυριού.
Άλλωστε, όσο υψηλότερος είναι ο βαθμός αποκέντρωσης μιας χώρας, όσο ισχυρότεροι είναι οι θεσμοί της Αυτοδιοίκησης, τόσο μεγαλύτερο είναι το εισόδημα των πολιτών, το επιβεβαιώνουν, άλλωστε, διεθνείς οργανισμοί και επιστημονικές έρευνες.
Δεν ζητάμε προνομιακή μεταχείριση, διεκδικούμε να αναπνεύσουμε από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του κεντρικού κράτους, αξιώνουμε τη δυνατότητα να προσφέρουμε αυτά που μπορούμε.
Άλλωστε, εμείς στις Περιφέρειες συνεισφέρουμε καθοριστικά
στην επίτευξη των στόχων του προϋπολογισμού: 3,82% συνολικός στόχος, 10,75% για τις Περιφέρειες.
Συνεισφέρουμε στην ταχύτερη απορρόφηση των κοινοτικών πόρων, πέφτουν περισσότερα χρήματα στην πραγματική οικονομία, λειτουργούν έργα, σχολεία, βρεφονηπιακοί σταθμοί, νερά, αποχετεύσεις, διαχείριση απορριμμάτων.
Συνεισφέρουμε στη βελτίωση των υποδομών και βέβαια μέσα από το δικό μας επενδυτικό πρόγραμμα και αυτό κι αυτό εξαιρετικά περιορισμένο τα τελευταία χρόνια.
Η κύρια οδός μεταρρύθμισης του κεντρικού κράτους είναι η αποκέντρωση. Η μεταρρύθμιση στο κράτος πρέπει να προηγηθεί. Αλλιώς, βάζουμε το κάρο μπροστά απ’ το άλογο.
Το ελληνικό κράτος είναι πέραν δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, ένα κράτος απαγορεύσεων. Στο ζεύγος υποχρεώσεις – δικαιώματα στο ελληνικό κράτος διαγράφονται και οι δύο έννοιες και τη θέση τους καταλαμβάνει μία και μόνο: απαγόρευση. Υψώνει τις απαγορεύσεις για να αυτοαναχθεί σε ύψιστο κριτή της ενοχής και της αθωότητας.
Οι πρόσφατες τραγωδίες είναι ο καθρέπτης και η υπόσταση αυτής της πραγματικότητας. Εκεί που το κεντρικό κράτος απαγορεύει, εκεί και επιτρέπει. Εκεί που απειλεί, εκεί και προστατεύει. Εκεί που ζητάει αποφάσεις, εκεί και αδρανοποιεί. Εκεί που βιάζεται, εκεί και ανακόπτει. Εκεί που τιμωρεί, εκεί και αθωώνει.
Δεν είναι τυχαίο που το κύρος και η αξιοπιστία του κεντρικού κράτους έχει συνθλιβεί.
Συνεπώς, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, θεσμός με ιστορικό βάθος στην Ελλάδα, καθίσταται σημείο αναφοράς και σταθερότητας.
Προτείνουμε ριζική, τολμηρή, ριζοσπαστική αποκέντρωση. Ο αυτοπεριορισμός της κεντρικής εξουσίας και ιδίως της κεντρικής γραφειοκρατίας είναι βέβαιο ότι θα έχει ευεργετικές συνέπειες.
Επισημαίνω μόνο ότι στο αποκεντρωμένο σύστημα η δυνατότητα εργαλειοποίησης της διοίκησης για έλεγχο της κοινωνίας περιορίζεται.
Ενώ την ίδια ώρα ο έλεγχος επί της διοίκησης και την λειτουργία της μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικός στο μέτωπο της διαφάνειας, της αντιμετώπισης της διαφθοράς και τον πολλαπλασιασμό του παραγόμενου έργου.
Η μετάβαση σε ένα κράτος που θα είναι προσανατολισμένο στα δικαιώματα και τις ελευθερίες, προϋποθέτει μια πολιτισμική επανάσταση μέσα στο κράτος.
Δεν αρκεί η αλλαγή της διοικητικής λειτουργίας, των διατάξεων και των ρυθμίσεων. Χρειάζεται μια αλλαγή βάθους και ποιότητας στις στάσεις, τις συμπεριφορές και τις συνειδήσεις των εργαζομένων στην κρατική λειτουργία. Μόνο αυτό θα θεμελιώσει μια ποιοτικά νέα σχέση.
Μεταρρύθμιση στο κεντρικό κράτος, μεταρρύθμιση στην Αυτοδιοίκηση. Οι καιροί το επιτάσσουν, οι συνθήκες ωρίμασαν, η χώρα τις έχει ανάγκη, η κοινωνία τις ζητά.
Τι μεταρρύθμιση όμως; Εικονική, γενναία; Ή γενναία, τολμηρή,
σε βάθος; Με διαρροές και μισόλογα ή με ανοιχτά χαρτιά και ευρύ διάλογο;
Γιατί μεταρρύθμιση δεν μπορεί να είναι η απλή μεταφορά κάποιων διευθύνσεων των αποκεντρωμένων διοικήσεων στις Περιφέρειες ως προκάλυμμα για την αλλαγή του εκλογικού συστήματος.
Ως Περιφέρειες έχουμε παρουσιάσει με σαφήνεια τις θέσεις μας:
Οι Αποκεντρωμένες πρέπει να καταργηθούν στο σύνολό τους εκτός φυσικά από τις υπηρεσίες που σχετίζονται με τις συνταγματικά προβλεπόμενες αρμοδιότητες του κράτους. Σε αυτό δεν προχωρούμε και όλοι συμφωνούμε.
Όσον αφορά δε το πολυσυζητημένο θέμα του εκλογικού συστήματος στην Αυτοδιοίκηση δεν είναι αυτό το μείζον ζήτημα σήμερα. Κι αυτό δεν είναι μόνο η δική μας άποψη, αυτή είναι η κυρίαρχη άποψη στην κοινωνία. Οι πολίτες θέλουν δουλειές, θέλουν επενδύσεις, θέλουν ανάπτυξη, θέλουν να αναπληρώσουν το χαμένο εισόδημά τους, θέλουν ένα κράτος που υπηρετεί τον πολίτη κι όχι ο πολίτης το κράτος, θέλουν να επανέλθουν στην κοινωνική, οικονομική και εργασιακή τους ισορροπία τους.
Αυτές πρέπει να είναι οι προτεραιότητές μας.
Η αλλαγή του εκλογικού συστήματος μπορεί να «γυαλίζει» επικαιρικά, μπορεί να αποτελεί το υλικό για φαντασιακές κατασκευές της εξουσίας, έχουμε, και προσωπικά αναλαμβάνω τη θεσμική υποχρέωση να επισημάνω τα προβλήματα και τις στρεβλώσεις που μπορεί να φέρει: ακυβερνησία, αποσχιστικά ρεύματα – να μην πω περισσότερα μέρα που είναι σήμερα, εύθραυστες πλειοψηφίες εδραζόμενες σε συναλλακτικές συμμαχίες.
Βεβαίως, τα συλλογικά όργανα των Ο.Τ.Α. πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικά, όπως επιβάλλεται από τη δημοκρατική αρχή, αλλά δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι παραμένουν πρωτίστως διοικητικά όργανα.
Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης ασκούν διοίκηση των τοπικών υποθέσεων. Συνεπώς, η διαμόρφωση του εκλογικού συστήματος δεν υπαγορεύεται μόνο από τον αντιπροσωπευτικό χαρακτήρα των οργάνων και από την αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου, αλλά προεχόντως από τη διοικητική φύση των Ο.Τ.Α. και των συλλογικών οργάνων τους, η οποία αναγνωρίζεται αναμφισβήτητα στο πλαίσιο της διάκρισης των λειτουργιών.
Συμπερασματικά, Όποιος σπέρνει απλή αναλογική, προσοχή, να ξέρει ότι η πατρίδα κινδυνεύει να θερίσει χάος και Καταλονίες.
Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε, εκπέμπουμε ξεκάθαρο μήνυμα: Να αναπνεύσει η αυτοδιοίκηση για να αναπνεύσει η κοινωνία, να αναπνεύσει η χώρα.
Οι Περιφέρειες είναι θετική δύναμη συνεργασίας, συνέργειας και αποτελεσματικότητας. Είμαστε του «υπέρ», το ενάντια δεν υπάρχει. Είμαστε του πολλαπλασιασμού και της σύνθεσης, όχι του διχασμού και της αφαίρεσης. Συγκρουόμαστε με την αδράνεια, δεν αναπαράγουμε αδιέξοδα. Δεν είμαστε προσκολλημένοι σε εμμονές και φοβίες, δίνουμε τη μάχη για τη νίκη της λογικής. Είμαστε υπέρ της προσπάθειας όλων των Ελλήνων, δεν είμαστε εθισμένοι στην αβελτηρία του Μεσσιανισμού.
Ένας συγγραφέας Βρετανός έλεγε: «οι περισσότεροι αισθάνονται πιο άνετα με παλιά προβλήματα παρά με καινούργιες λύσεις».
Οι Περιφέρειες, εμείς, είμαστε των λύσεων. Μαζί μπορούμε να κερδίσουμε το μέλλον για την Ελλάδα που δικαιούμαστε, για την Ελλάδα που μας αξίζει.

Κύριε Υπουργέ, κύριοι Βουλευτές, κύριοι Περιφερειάρχες, κυρίες και κύριοι,
βρίσκομαι εδώ για να κηρύξω την έναρξή του 5ου τακτικού συνεδρίου της
Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας, κάνοντας ουσιαστικά για πρώτη φορά την
εμφάνισή μου σε ένα αυτοδιοικητικό συνέδριο.
Δεν είναι συνηθισμένο και ειλικρινά σας μιλώ, όπως γνωρίζει ο κύριος Αγοραστός, ότι προβληματίστηκα αν ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι αυτός.
Δεν είναι για να κάνει ενάρξεις συνεδρίων. Σας διαβεβαιώ. Αν βρίσκομαι όμως σήμερα εδώ, είναι γιατί έχουν περάσει 5 χρόνια από τότε που δημιουργήθηκε ένας θεσμός, ο οποίος όσο περνάει ο καιρός, αποκτά και μεγαλύτερη σημασία, υπαρξιακή θα έλεγα σημασία για τη ζωή της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και για το ίδιο το κοινωνικό σύνολο.
Πέντε χρόνια, ένας λίγος χρόνος μέσα στον οποίο κλήθηκε ο περιφερειακός θεσμός να ωριμάσει ταχύτατα, κάτω από την ανάγκη των συνθηκών.
Ένας αγώνας δρόμου ανάμεσα στην πορεία της καθιέρωσής του και στην ανάγκη να ανταποκριθεί στις ανάγκες εκείνες τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει.
Και πρέπει να πω, παρά τα προβλήματα τα οποία υπάρχουν, που δεν τα υποτιμά κανείς, ότι ο απολογισμός για αυτό το θεσμό, είναι θετικός.
Βρίσκομαι όμως εδώ και σας διαβεβαιώ, θα σας κουράσω πολύ λίγο, για να τονίσω, πέρα από τη σημερινή μου θεσμική ιδιότητα και με την ιδιότητα του ανθρώπου που χειρίστηκε για 5,5 χρόνια αντίστοιχα προβλήματα, δεν υπήρχε τότε ο περιφερειακός θεσμός.
Για να τονίσω τη σημασία αυτού του θεσμού. Τεράστια σημασία όχι μόνο για την καθημερινότητα του πολίτη, αλλά για την πορεία του τόπου.
Είναι γνωστό ότι η Περιφέρεια αποκτά κάθε μέρα που περνάει, συμβολικά το λέω, και περισσότερες σημαντικές αρμοδιότητες. Που οφείλεται αυτό; Είναι γνωστό ότι κατά το σύνταγμα οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν την αποκλειστική αρμοδιότητα επί των τοπικών υποθέσεων.
Όμως, όπως η Περιφέρεια είναι ένας μεγάλος οργανισμός, οι τοπικές υποθέσεις αυξάνονται. Γιατί; Γιατί η έννοια της τοπικής υπόθεσης κατά το σύνταγμα, κατά τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν είναι στατική.
Υποθέσεις που χθες ήταν εθνικές , σήμερα θεωρούνται τοπικές. Σε αυτό συμβάλλει η τεχνολογία, η εξέλιξη του κοινωνικού και του οικονομικού γίγνεσθαι, άρα πολλαπλασιάζονται και βεβαίως πολλαπλασιάζονται και μέσα από την έννοια του τεκμηρίου αρμοδιότητας που έχει η τοπική αυτοδιοίκηση.
Γιατί κατά το σύνταγμα και πάλι υπάρχει τεκμήριο αρμοδιότητας υπέρ των τοπικών υποθέσεων και όπως τις ερμηνεύει η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, με μία ευρύτητα και καλά κάνει, αυξάνονται οι αρμοδιότητες αυτές.
Έτσι έχουμε φτάσει να χειρίζεται η Περιφέρεια αρμοδιότητες που ήταν αδιανόητες για τοπική αυτοδιοίκηση μέχρι πριν λίγα χρόνια. Θα αναφέρω μονάχα το θέμα του ΕΣΠΑ.
Ξέρετε τι σημαίνει για ένα μεγάλο μέρος του ΕΣΠΑ που διαχειρίζεστε, όχι μόνο για την τοπική αυτοδιοίκηση, για τον τόπο ολόκληρο, γιατί η απορρόφηση όπως ξέρετε των Ευρωπαϊκών πόρων, είναι κάτι το οποίο έχει εθνική σημασία στην ουσία.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και το γεγονός ότι η τοπική αυτοδιοίκηση κάτω από τις περιστάσεις τις οποίες έχουμε, καλείται να αντιμετωπίσει και αρμοδιότητες που στην ουσία δεν είναι δικές της, είναι εθνικές υποθέσεις, αλλά λόγω της αδυναμίας της κεντρικής διοίκησης να τις χειριστεί, αναγκαστικά πέφτει ένα μεγάλο μέρος της διαχείρισης στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Και εδώ αναφέρομαι για ορισμένα παραδείγματα. Δεν αφορούν όλες τις Περιφέρειες, αλλά αυτές που αφορούν, το ζουν καθημερινά και επιτρέψτε μου να σας πω, το ζω και εγώ.
Το θέμα του προσφυγικού. Μόνο όσοι ξέρουν πραγματικά αυτό το ζήτημα καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτό το οποίο λέω. Άλλες αρμοδιότητες, επίσης, που δεν τους ανήκουν κατ’ αρχήν αλλά τις ασκούν, είναι εκείνες που αφορούν το κοινωνικό κράτος. Τις ανάγκες των πολιτών μέσα στην κρίση.
Το κοινωνικό κράτος έχει αρχίσει, όπως καταλαβαίνετε να χάνει τις ρίζες του. Το κράτος δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε όλο το μέγεθος που του ανήκει, κατά το ίδιο το Σύνταγμα. Αλλά δεν μπορεί να μην υπάρχει αυτό το κοινωνικό κράτος, αυτό που έχουμε και το οποίο πρέπει να στηρίξουμε ακόμα περισσότερο.
Και εδώ έρχεται στα χέρια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, πρώτου και ιδίως δεύτερου βαθμού, να χειριστεί θέματα καθημερινότητας τα οποία δεν της ανήκουν.
Αν προσθέσετε σ’ αυτό και το γεγονός ότι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως εκ του ρόλου της, ανοίγει το ζήτημα της βοήθειας του πρώτου βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Γιατί, αν δεν υπάρχει εξαιρετική συνεργασία και συνέχεια συνεργασία μεταξύ πρώτου και δεύτερου βαθμού, δεν μπορεί να λειτουργήσει γενικά η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Αν το βάλετε όλο αυτό το φάσμα, που ενδεικτικά το ανέλυσα, αντιλαμβάνεστε το μέγεθος των αρμοδιοτήτων και το μέγεθος εμπλοκής της Περιφέρειας στην καθημερινότητα, σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο, όπως αυτή. Και εδώ ακριβώς χρειάζεται η στήριξή της.
Γνωρίζω, γιατί το παρακολουθώ, ότι η Περιφερειάρχης, γιατί περνώντας από όλη την Ελλάδα, έχω με όλους τους Περιφερειάρχες συχνή επαφή. Θέλω να τονίζω ότι έχουν κάνει τα πάντα και κάνουν τα πάντα.
Δε λέω ότι δεν υπάρχουν λάθη και ελλείψεις. Το ξέρουμε όλοι. Τι σε μια διοικητική μηχανή, και σε τόσο κρίσιμες περιόδους, είναι τέλειο; Όμως, η αλήθεια είναι ότι στην προσπάθεια που καταβάλλουν, πρέπει να στηριχθούν.
Και αν με ρωτάτε –είναι πολλές οι προτεραιότητες στην στήριξη- ποιες είναι οι βασικές προτεραιότητες, ίσως να σας φανεί παράξενο, θα έλεγα σαν πρώτη προτεραιότητα, το θέμα του προσωπικού που πρέπει να έχουν. Και ιδίως του τεχνοκρατικά οργανωμένου προσωπικού
Όλων των εργαζομένων, που πρέπει να καλύψουν στοιχειώδεις θέσεις για τόσο μεγάλες αρμοδιότητες. Και κυρίως το τεχνοκρατικό δυναμικό το οποίο πρέπει να έχουν, για να δράσουν χωρίς να εξαρτώνται από υπηρεσίες άλλων και ιδίως του κεντρικού κράτους, που και αυτό στην τελική ανάλυση δεν τις έχει.
Γι’ αυτό τον λόγο θεωρώ ως βασική προτεραιότητα, θυμάμαι ότι ο βασικός όρος που μου είχατε θέσει όταν ήμουν Υπουργός, ο βασικός όρος για να πάμε στον δεύτερο βαθμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δεν ήταν μόνο οι πόροι.
Ήταν το τεχνοκρατικό δυναμικό που έπρεπε να υπάρχει, για να αντιμετωπίσει όλες αυτές τις αρμοδιότητες και ιδίως το θέμα της απορρόφησης των ευρωπαϊκών πόρων, που είναι τόσο πολύτιμοι και δεν πρέπει να χάσουμε ούτε σταγόνα.
Και τέλος, υπάρχει ένα άλλο ζήτημα, το οποίο θεωρώ ότι όλοι πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με την περίσκεψη που πρέπει. Δεν μπορεί να λειτουργήσει η Αυτοδιοίκηση πρώτου και δεύτερου βαθμού χωρίς οργανωμένη Αποκέντρωση.
Φοβάμαι ότι υπάρχει μια σημαντική σύγχυση μεταξύ Αποκέντρωσης και Αυτοδιοίκησης. Θεωρούμε ότι όταν ενισχύουμε την Αυτοδιοίκηση κάνουμε Αποκέντρωση.
Μα, Αποκέντρωση και Αυτοδιοίκηση είναι διαφορετικά μεγέθη. Φαίνεται και από το ίδιο το Σύνταγμα. Άλλο το άρθρο 101, άλλο το άρθρο 102.
Η Αποκέντρωση είναι βασικός όρος για την μείωση του κεντρικού κράτους και την περιφερειακή οργάνωση του κεντρικού κράτους, ώστε η Τοπική Αυτοδιοίκηση, που εξαρτάται εν πολλοίς, ιδίως ως προς τον έλεγχο νομιμότητας, που είναι ο μόνος έλεγχος που μπορεί να γίνει, κατά το Σύνταγμα, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αυτός μπορεί να γίνει, ο έλεγχος.
Αυτό, για να γίνει, χρειάζεται μια Τοπική Αυτοδιοίκηση που να έχει να κάνει με αποκεντρωμένες μονάδες ισχυρές. Για να μη χρειάζεται κάθε φορά να χτυπάει την πόρτα του Υπουργείου.
Έχουμε καταλάβει πόσο σημαντική είναι αυτή η αποκεντρωμένη δομή του κράτους; Πρέπει οι αποκεντρωμένες μονάδες να ενισχυθούν, για να έχουν την ασφάλεια οι οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κάθε φορά που έχουν ανάγκη από την έγκριση, είτε για θέματα νομιμότητας, είτε για άλλα θέματα που προβλέπει η νομοθεσία ή το ίδιο το Σύνταγμα, να έχουν την ασφάλεια ότι αυτό θα γίνει στον χρόνο που πρέπει.
Πρέπει να κοιτάξουμε αυτές τις αποκεντρωμένες μονάδες. Είναι σωτηρία και για το κεντρικό κράτος, είναι σωτηρία και για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και του πρώτου και ιδίως του δεύτερου βαθμού.
Και αυτές πρέπει να οργανωθούν όχι μόνο με το κατάλληλο προσωπικό. Με το κατάλληλο προσωπικό, που κι εκείνο έχει αντίστοιχη τεχνοκρατική υποδομή.
Γιατί για να κρίνεις τη νομιμότητα των πράξεων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού, δεν μπορεί να μην έχεις την αντίστοιχη τεχνοκρατική υποδομή και σε νομικό και σε ουσιαστικό επίπεδο.
Συγχωρέστε με που μπήκα στην ουσία αλλά ο ρόλος μου δεν είναι να έρχομαι σε συνέδρια και να εκφωνώ επετειακούς λόγους. Αισθάνθηκα την ανάγκη και με την εμπειρία την παλιότερη και με τα προβλήματα που και εγώ αντιμετώπισα και φέρω και εγώ της ευθύνης ότι αυτά δεν έχουν γίνει τόσα χρόνια, αισθάνθηκα την ανάγκη απόλυτα ειλικρινά να σας το πω.
Γιατί όπως σας είπα, με πολλούς από εσάς ή σχεδόν με όλους έχω εκείνη την επαφή που πρέπει να έχει και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ιδίως σε δύσκολες ώρες.
Τέλος, κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών του συνεδρίου θέλω να σας συγχαρώ για την πρόσκληση στον Πρόεδρο της Ένωσης Δήμων Κύπρου.
Χαίρομαι που είστε εδώ. Θέλω να ξέρετε η τοπική αυτοδιοίκηση στην Κύπρο και η ελεύθερη και η υπόδουλη και έχω την τύχη και την τιμή να είμαι επίτιμος δημότης ενός υπόδουλου δήμου, του Δήμου Μόρφου, θέλω να ξέρετε κύριε Πρόεδρε και κύριοι Δήμαρχοι, ότι είμαστε εδώ. Ο ελληνισμός είναι εδώ.
Και θέλω να ξέρετε επίσης ότι η στήριξη στην Κύπρο στην αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κύπρου είναι αγώνας της Ελλάδας που δεν γίνεται μόνο για την Ελλάδα. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η Κύπρος είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να έχει την κυριαρχία που αρμόζει σε κάθε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσο υπάρχουν οι πληγές στην κυριαρχία της Κύπρου οι πληγές αυτές δεν αφορούν μόνο τους θεσμούς και το σώμα ας το πω έτσι της Ελλάδας και της Κύπρου, αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και ευτυχώς τον τελευταίο καιρό αυτό γίνεται ολοένα και περισσότερο κατανοητό και τουλάχιστον αυτό είναι παρήγορο. Αυτό το μήνυμα να το μεταφέρετε και με αυτές τις σκέψεις χαιρετίζω την έναρξη του συνεδρίου σας και εύχομαι αυτό το συνέδριο να αποτελέσει ένα σταθμό. Λίγα είναι τα πέντε χρόνια. Είναι πολλά γιατί ο χρόνος που αποκτάτε τις εμπειρίες σας μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι εξαιρετικά πυκνός.

«Σήμερα, ίσως περισσότερο από ποτέ άλλοτε, δεν χρειαζόμαστε ιδεοληψίες ούτε ημιμάθεια. Χρειαζόμαστε στέρεα γνώση και τεκμηριωμένες αναλύσεις – έστω και χωρίς πλήρη ταύτιση ή συναίνεση», τόνισε μεταξύ άλλων η Περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου κατά την παρουσίαση χθες, του νέου βιβλίου του καθηγητή Γεωπολιτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιωάννη Μάζη με τίτλο «Γεωπολιτικά ζητήματα στην ευρυτέρα Μέση Ανατολή και Μεσόγειο».
«Βρισκόμαστε λοιπόν εδώ σήμερα όχι να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε αλλά πρωτίστως για να ακούσουμε, να στοχαστούμε για να κατανοήσουμε. Γιατί έχουμε μια κακή συνήθεια στη χώρα μας. Να λειτουργούμε εν θερμώ, με όρους ταύτισης ή απόρριψης μιας άποψης, στη βάση της δυνατότητας ταύτισης με τη μία ή την άλλη άποψη», παρατήρησε η Περιφερειάρχης η οποία συνέχισε, υπογραμμίζοντας: «Γιατί χωρίς τη γνώση ολισθαίνουμε στην ανευθυνότητα – κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο στην κομβική περίοδο που βιώνουμε σήμερα στην ευρύτερη γειτονιά μας. Μια περίοδο δομικών ανακατατάξεων στο γεωγραφικό σύμπλοκο της Νοτιο-Ανατολικής Μεσογείου και της ευρύτερης Μέσης Ανατολής».
Σε μια «περίοδο που απαιτεί ευθύνη και σοβαρότητα» επιβάλλεται η αντιμετώπιση με δύο εργαλεία. «Πρώτον, γνώση, λόγω της πολυπλοκότητας και της συνθετότητας των σε εξέλιξη φαινομένων. Και δεύτερον, μέθοδο. Έναν αυστηρό δηλαδή τρόπο προσέγγισης στη βάση των 4 πυλώνων της γεωπολιτικής ανάλυσης – άμυνας / ασφάλειας, οικονομικό, πολιτικό, πολιτισμικό –, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη και τα νέα δεδομένα που θέτουν νέοι παράγοντες όπως π.χ. αυτός της ενέργειας, της τεχνολογίας, της δημογραφίας, της κλιματικής αλλαγής ή του μεταναστευτικού / προσφυγικού φαινομένου».
Η ίδια εξήγησε ότι σήμερα οι Περιφέρειες της Ευρώπης παίζουν όλο και σημαντικότερο ρόλο, αναδεικνυόμενες σε «σημαντικούς παράγοντες άσκησης πολιτικής». «Οι τοπικές και περιφερειακές Αρχές είναι πλέον εκείνες που καλούνται ολοένα και συχνότερα να ανταποκριθούν σε φαινόμενα που σχετίζονται με τη διαχείριση / αντιμετώπιση σύνθετων φαινομένων όπως είναι το μεταναστευτικό / προσφυγικό, τα οποία με τη σειρά τους άπτονται εξελίξεων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, είτε πρόκειται για τον εμφύλιο της Συρίας είτε για εκείνον της Υεμένης ή το Παλαιστινιακό» παρατήρησε η Περιφερειάρχης.
Η Περιφερειάρχης αναφερόμενη στην Περιφέρεια Αττικής τόνισε ότι πρόκειται για «μια Μεσογειακή, Ευρωπαϊκή Περιφέρεια, σε μια κρίσιμη γεωστρατηγική θέση – μια πύλη εισόδου στα Βαλκάνια και την Ευρώπη, μέσω του λιμανιού του Πειραιά». «Και η διατήρηση αυτής της θέσης αλλά και η αντιμετώπιση φαινομένων όπως το μεταναστευτικό/ προσφυγικό, επιβάλλουν τόσο την ολιστική γνώση του σε εξέλιξη γίγνεσθαι στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή όσο και τη δυνατότητα αποκωδικοποίησης αυτής της γνώσης, με στόχο την εκπόνηση κατάλληλων πολιτικών. Πολιτικών που μπορούν να συμβάλλουν στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της Περιφέρειας αλλά και της Πατρίδας».
Η ίδια αναφέρθηκε και στη συγκυρία παρουσίασης του βιβλίου, «μια συγκυρία εκρηκτική που σημαδεύεται από τον απόηχο της επίσκεψης Ερντογάν στη χώρα μας και από την απόφαση Τραμπ να αναγνωρίσουν οι ΗΠΑ την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ – μια απόφαση με μεγάλη βαρύτητα που μπορεί να συμβάλλει σε σειρά αλυσιδωτών εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή».

Η άσκηση της Διοίκησης οφείλει να γίνεται σε ένα περιβάλλον αυξημένης εμπιστοσύνης με τους πολίτες, το κύρος των αποφάσεών της να μην αμφισβητείται και να διασφαλίζεται σε κάθε περίπτωση η εύρυθμη λειτουργία της Περιφέρειας.
Στο πλαίσιο αυτό που ισχύει για όλους, και μετά την απόφαση της 15ης Νοεμβρίου 2017 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Δράμας που αφορά στον Αντιπεριφερειάρχη Δράμας κ. Αργύρη Πατακάκη, κρίθηκε αναγκαίο να ανακληθούν, με απόφαση του Περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κ. Χρήστου Μέτιου, όλες οι αρμοδιότητες που είχαν εκχωρηθεί στον κ. Πατακάκη και πλέον θα ασκεί μόνο εκείνες που ορίζει ο νόμος του «Καλλικράτη» ως χωρικός Αντιπεριφερειάρχης.
Ήδη από τις 17 Νοεμβρίου 2017, ο κ. Πατακάκης κλήθηκε εγγράφως στο Γραφείο του κ. Περιφερειάρχη για εξηγήσεις. Σε αυτήν τη συνάντηση δεν προσήλθε ποτέ επικαλούμενος διάφορους λόγους. Και αυτό παρά τις επανειλημμένες κλήσεις που του απευθύνθηκαν και παρά το γεγονός ότι του δόθηκε επαρκής χρόνος, μέχρι το πρωί της Δευτέρας 11 Δεκεμβρίου 2017, για να διαχειριστεί ο ίδιος το ζήτημα στο πλαίσιο της βασικής αρχής που ισχύει για όλους μας.
Όλο αυτό το διάστημα ο κ. Πατακάκης ήταν ενήμερος για το ενδεχόμενο ανάκλησης των αρμοδιοτήτων του.
Κατόπιν των παραπάνω, γίνεται σαφής ο λόγος για τον οποίο δημοσιοποίησε επιστολή διαμαρτυρίας προς τον κ. Περιφερειάρχη χθες το βράδυ, 10 Δεκεμβρίου 2017, με την οποία επιχειρεί να αποπροσανατολίσει τους πολίτες για τους πραγματικούς λόγους που οδήγησαν στην ανάκληση των αρμοδιοτήτων του.
Όσον αφορά στα ζητήματα που θέτει ο κ. Πατακάκης στην επιστολή του, και για να είναι ενήμεροι οι πολίτες της Δράμας, σημειώνουμε:
1. Για το θέμα της οδικής σύνδεσης της Δράμας με την Αμφίπολη, ο κ. Περιφερειάρχης έχει εκφράσει με σαφήνεια τη θέση της Περιφέρειας με δελτίο Τύπου που απέστειλε στα Μέσα Ενημέρωσης στις 16 Νοεμβρίου 2017.
2. Για το θέμα του Χιονοδρομικού Κέντρου Φαλακρού, το αίτημα της 27ης Απριλίου 2017, που επικαλείται ο κ. Πατακάκης στην επιστολή του, διαμορφώθηκε από τη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων της Π.Ε. Δράμας στην τελική του μορφή στις 23 Αυγούστου 2017 με νέο Τεχνικό Δελτίο με τίτλο «Επισκευή, Συντήρηση, Βελτίωση και Λειτουργία εγκαταστάσεων και υποδομών Χιονοδρομικού Κέντρου Φαλακρού», προϋπολογισμού 1.617.000 €.
Με έγγραφο της αρμόδιας Υπηρεσίας της Περιφέρειας στις 29 Αυγούστου 2017 το αίτημα αυτό στάλθηκε στο Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης για ένταξή του στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
Το νέο τριετές Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων εγκρίθηκε από το Υπουργείο στις 14 Σεπτεμβρίου 2017 χωρίς να περιλαμβάνει το συγκεκριμένο έργο.
Έκτοτε, η Περιφέρεια απέστειλε τέσσερις φορές εγγράφως συμπληρωματικά στοιχεία στο Υπουργείο για το θέμα αυτό αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει αντιμετωπιστεί καθώς εκκρεμεί η απαραίτητη χρηματοοικονομική μελέτη που η Π.Ε. Δράμας έχει αναλάβει να εκπονήσει.
Παράλληλα, για τη τρέχουσα χιονοδρομική περίοδο 2017-2018, η Π.Ε. Δράμας έχει στη διάθεσή της με έγκριση του Περιφερειάρχη 63.410,38 € για τη λειτουργία του Χιονοδρομικού Κέντρου, ενώ την περσινή περίοδο ο κ. Περιφερειάρχης είχε εγκρίνει στις 14 Δεκεμβρίου 2016 έργο ύψους 187.083,73 €.


Συνάντηση εργασίας αιρετών γυναικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για θέματα ισότητας στο δήμο Αιγάλεω
Το Μουσείο της Ελιάς και του Ελληνικού Λαδιού στη Σπάρτη
Tο άλσος «ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΟΥΔΕΣ» στην Σπάρτη
Έκθεση φωτογραφίας 'ντοκουμέντων' για την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα ''ταξιδεύει'' ήδη εντός και εκτός Κρήτης.