ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΕΝΠΕ ΟΜΙΛΙΑ του Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου, τον κύριο Απόστολο Κατσιφάρα

Λεπτομέρειες

Δημιουργηθηκε στις Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017 21:19

Αγαπητοί συνάδελφοι, καλημέρα. Είναι γνωστό σε όλους σας ότι και εγώ και η παράταξη που εκπροσωπώ έχουμε καταθέσει μια πολιτική ατζέντα για το πώς αντιλαμβανόμαστε την Ένωση Περιφερειών.

        Πως την αντιλαμβανόμαστε, ως μια πολιτική οντότητα που μπορεί να εκφράσει με έναν γνήσιο τρόπο την κοινωνική δυναμική και το πολιτικό διακύβευμα της ελληνικής περιφέρειας. Ήταν μια ατζέντα γνωστή σε όλους πριν τις εκλογές, δεν ακολουθήθηκε και φοβάμαι ότι αντί να παίξουμε έναν καταλυτικό ρόλο στην πολιτική εξέλιξη και την αναπτυξιακή της χώρας, απλά ακολουθούμε τα γεγονότα, δεν ηγούμαστε, δεν διαμορφώνουμε, δεν απαντάμε στο εθνικό διακύβευμα.

        Αγαπητοί φίλοι, εμείς πρέπει να απαντήσουμε μόνοι μας πως βλέπουμε τον θεσμό που υπηρετούμε. Πως οραματιζόμαστε τον θεσμό στο αύριο. Μέσα σε έναν ευρωπαϊκό χώρο, που δεν είναι ένας ουδέτερος χώρος. Δεν είναι μια οικονομική οικογένεια η Ευρώπη. Είναι και μια θεσμική οικογένεια. Και μια πολιτική οικογένεια.

Πως, από την άλλη πλευρά, αυτό που θέλουμε, που το έχουμε αποσαφηνίσει, παρεμβαίνουμε στα κόμματα, στις πολιτικές οντότητες, στις θεσμικές οντότητες, για να μπορεί να πάρει τον δικό του χώρο και να στηριχτεί και θεσμικά αλλά και κοινωνικά;

Και βεβαίως, πως αυτό που θέλουμε απαντά στο εθνικό διακύβευμα. Για να μπορείς να κάνεις έναν εκσυγχρονισμό ή να έχεις μια νέα τομή πρέπει να είναι μια κοινωνική και πολιτική διεκδίκηση από τα κάτω. Όλα τα άλλα είναι διοικητικές διευθετήσεις από τα πάνω. Και αυτή είναι η παγίδα για να μπορεί το Αθηνοκεντρικό κράτος πάντα να έχει την κυριαρχία. Και δεν πρέπει εμείς να πέφτουμε σε αυτή την παγίδα.

Αγαπητοί συνάδελφοι, εμείς προερχόμαστε από μία παράταξη που έχει ταυτιστεί με την εξελικτική πορεία της Αυτοδιοίκησης. Όλες οι μεταρρυθμίσεις έγιναν από κει, από αυτήν την μήτρα.

Καμία δεν ψηφίστηκε από κανένα άλλο κόμμα. Όλες τις υπηρετήσαν οι επόμενοι. Κανείς δεν έφερε νέα τομή. Κανείς δεν έφερε μία νέα αλλαγή.

Και πάντα φτιάχναμε τη γέφυρα, να πάμε στο επόμενο βήμα. Και σήμερα, αγαπητοί συνάδελφοι, αυτό είναι το πολιτικό διακύβευμα της χώρας.

Μπορούμε από μία Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση να πάμε στον θεσμό της Περιφερειακής Διακυβέρνησης; Έχουμε ωριμάσει συνθήκες; Κατανοούμε τι είναι αυτό, κατ’ αρχήν;

Να το πιστέψουμε. Να το κάνουμε κτήμα μας. Για να δούμε και το μπόι μας. Όχι το προσωπικό, του πολιτικού δυναμικού της χώρας. Αν μπορεί να πάει εκεί. Γιατί αυτό πρέπει να απελευθερώσει δυνάμεις. Και κοινωνικές και θεσμικές. Και θα φέρει ένα νέο οξυγόνο στη θεσμική δημοκρατία.

Εγώ λέω και λέμε, αγαπητοί φίλοι, ότι είμαστε έτοιμοι. Ναι, να πάμε. Να κάνουμε το βήμα. Έχουμε την εμπειρία των εφτά ετών. Μία εμπειρία ενός θεσμού πετυχημένου. Αλλά, ενός θεσμού που δεν πρέπει να βαλτώσει, ενώ μπορεί να εξελιχθεί.

Η χώρα μας, αγαπητοί συνάδελφοι θα βγει και η πατρίδα μας, από τη βαθιά κρίση, αν αναπτυχθεί και απελευθερωθεί η ελληνική περιφέρεια. Η κοινωνία θα μείνει όρθια και θα ελπίζει, αν μπορεί να της δώσεις ρόλο, λόγο και ευθύνη. 

Η δημιουργία, αλλά κυρίως η δημοκρατία, θα πάρει οξυγόνο αν οι θεσμοί, που είναι πολύ κάτω της άμεσης δημοκρατίας, μπορούν να εμπνεύσουν τους πολίτες.

Και η Ευρώπη θα γίνει ξανά ελκυστική στο αξιακό της μέρος, αν οι θεσμοί που είναι κοντά, τοπικές και περιφερειακές αρχές, ανακτήσουν τον πολιτικό τους ρόλο.

Και βεβαίως, όταν η φωνή των πολιτών φτάνει γνήσια σε όλα τα θεσμικά όργανα. Μόνο τότε. Χωρίς διοικητικούς φραγμούς. Γιατί αυτό το τίμημα το πληρώσαμε. Και το πληρώνεις σήμερα.

Και το πληρώνει η Ευρώπη, που έχτισε έναν άλλο πολιτισμό. Γιατί μετέτρεψε την πολιτική σε μια γραφειοκρατία. Αυτό είναι τίμημα. Και θα έρθει και εδώ το τίμημα. Όσο και να λέμε ότι θα έχουμε αποτελεσματικά διοικητικά σχήματα.

Κατατέθηκε, αγαπητοί συνάδελφοι, ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο σήμερα στη χώρα μας για τη μετάβαση από την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση στην Περιφερειακή Διακυβέρνηση, ολοκληρωμένο, συνεκτικό, κοστολογημένο; Όχι. Άρα, ενώ μπαίνουμε στον πειρασμό να πούμε ότι πάμε σε μία μεταρρύθμιση, δεν κατατέθηκε κανένα πρόγραμμα.

Τι θα μπορούσε να ήταν αυτό; Νομίζω ότι υπάρχει ένας κοινός τόπος. Και πρέπει και αυτές οι δυνάμεις οι πολιτικές, που αντί να πέφτουν μόνο στην παγίδα, να μιλήσουν και τι Αυτοδιοίκηση θέλουμε.

Γιατί εγώ χθες δεν είδα και δεν ανεχόμουνα, ακόμα και από κόμμα που θα έρθει αύριο, να πει μες στο Συνέδριο ότι εδώ πέρα η Αυτοδιοίκηση και ο Δεύτερος Βαθμός είναι θύλακες αδιαφάνειας. Ούτε το περνάω, όταν εδώ, απέναντί μας, έρχονται και το λένε.

Με συγχωρείτε, κύριε μου. Θα πω αυτά που θέλω και νιώθω. Το βήμα είναι ελεύθερο για τα επόμενα.

Λοιπόν, τώρα, τι θα μπορούσε να έχει αυτή η μεταρρύθμιση; Ένα. Έναν οδικό χάρτη και μια νέα αρχιτεκτονική του Καλλικράτη. Την έχουμε; Όχι. Δεν υπάρχει. Επίσημα κατατεθειμένη δεν υπάρχει. Που θα έχει αρμοδιότητες. Εμείς τι λέμε; Είμαστε ικανοποιημένοι μόνο σε έναν τίτλο, κατάργηση της αποκεντρωμένης; Αλήθεια; Αυτό διεκδικούμε; Όχι.

        Αυτή είναι παγίδα, είναι ο τίτλος. Και στην Ελλάδα είμαστε μέσα στην ατάκα. Για αυτό χάνει η πολιτική. Κερδίζει η ατάκα και χάνει το πολιτικό διακύβευμα. Αυτά πρέπει να σπάσουμε, αυτά τα στεγανά. Και πρέπει να το κάνουμε εμείς.

        Αρμοδιότητες. Όχι μόνο απλά η κατάργηση της αποκεντρωμένης διοίκησης. Θέλουμε άλλη αντίληψη στην αρχιτεκτονική της πολιτικής και διοικητικής διακυβέρνησης. άλλη οριοθέτηση των σχέσεων, των βαθμών και του κράτους.

        Το δεύτερο. Είναι η κανονιστική αυτονομία, για να μπορούμε να παράγουμε αποτελέσματα. Δεν θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε στην Ελλάδα, αγαπητοί συνάδελφοι; Δεν μπορεί να δούμε ποια είναι αυτά τα θέματα που έχουν ως τεκμήριο αρμοδιότητας τις τοπικές υποθέσεις; Τι λέτε; Υπάρχει πουθενά μέσα στο προτεινόμενο; Όχι.

        Το διαμόρφωσε η ΕΝΠΕ; Όχι. Άρα, μιλάμε για έναν θεσμό που θα αλλάξει χωρίς να υπάρχει πρόταση. Και όλοι παγιδευμένοι σε αυτό. Θα πω μετά για την παγίδα.

        Υπάρχουν πολλά ζητήματα. Στο περιβάλλον, στα τοπικά θέματα, που δεν παράγει κάτι άλλο, τοπικές υποθέσεις, αναπτυξιακά θέματα, που έχουμε την πλήρη αρμοδιότητα, που θα μπορεί σε επίπεδο κανονιστικών πράξεων, με τις εφαρμογές και της κοινοτικής νομοθεσίας, που δεν παράγει τίποτα, ούτε κινδυνεύει ούτε απειλείται το κεντρικό κράτος.

        Τρίτον. Οικονομική αυτοτέλεια. Αλήθεια, πώς νιώθετε; Εγώ δεν ανεβαίνω ποτέ να ζητήσω ούτε ένα ευρώ στην Αθήνα. Δεν θέλω. Από αυτόν που δεν έχει να μου δώσει και από αυτόν που δεν μου τα δίνει με την ψυχή του. Δεν το θέλω. Ούτε θα σωθούμε με δύο δραχμές πάνω-κάτω. Δεν είναι όλα χρήματα.

        Η ψυχή είναι κάτι ανώτερο και η δυναμική. Να πας την κοινωνία κάπου. Αν δεν μπορείς αυτό, της λες σου έριξα ένα ξεροκόμματο. Όχι. Εμείς τι διεκδικούμε; Πλήρη αυτονομία στα οικονομικά.

        Αλλά θα πάρουμε και τα βάρη μας τα πολιτικά. Δεν θα είναι κακοί οι άλλοι που μαζεύουν τους φόρους και λαϊκιστές εμείς. Όχι. Θα πάρουμε το βάρος, θα πάρουμε τους φόρους, θα τους βάλουμε και θα έχουμε και αυτονομία. Ναι ή όχι; Όχι τον ρόλο του καλού και του κακού, γιατί αυτό πληρώνει η πατρίδα.

        Ακόμη και σήμερα, με τέτοια μνημόνια και ένα προληπτικό και δεν σοβαρεύεται κανένας. Οι άλλες χώρες βγήκαν με ένα. Και ποιος απάντησε στην Ελλάδα γιατί οι άλλες χώρες βγήκαν με ένα μνημόνιο και μια κυβέρνηση; Ποιος θα απολογηθεί σε αυτή την πατρίδα; Κανείς.

        Απλά θα έχει στην πλάτη το φορτίο με τα τέσσερα μνημόνια και μια διαχείριση κρίσης οικονομικής τη μετατρέψαμε σε δομικό πρόβλημα της χώρας. Και θα πρέπει να κάνουμε αλλαγές και τομές ως δομικό πρόβλημα της χώρας, στο μοντέλο της εργασίας, στην κινητικότητα, παντού. Και δεν μιλάει κανείς, απλά περιμένουν με χαρά να έρθουν οι επόμενοι να κυβερνήσουν. Και εμείς να είμαστε οι χειροκροτητές τους. Τους Χ επόμενους, εντάξει, δεν στέκομαι ποιος είναι αυτός. Το πολιτικό πρόβλημα είναι το θέμα.

        Άρα λοιπόν, οικονομική αυτοτέλεια και αυτονομία, με βάρη σε εμάς, να ξεκινήσουμε. Το ΦΠΑ, ναι, υπάρχουν αντηρίδες. Πάντα υπάρχει σε ένα μικρό ταμείο να εξισορροπεί τα πράγματα. Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο, είναι όλα μοντέλα.

        Και σε ένα λεπτό έχουμε τόσους καλούς οικονομολόγους που θα μας φέρνουν το μοντέλο. Βλέπω εδώ τον Πρόεδρο, τον οικονομολόγο. Σε ένα λεπτό. Πολιτική βούληση θέλει. Εμείς να πάρουμε τα βάρη από κάτω, ότι είμαστε ώριμοι, είμαστε έτοιμοι να έχουμε τη φορολογία, και θα βρούμε όλα τα μοντέλα.

        Τρίτον. Η καταστατική θέση των αιρετών. Είναι κάτι που το κουβεντιάζουμε όλοι μεταξύ μας. Το κουβεντιάζουμε; Είναι κυρίαρχο; Το βάλαμε ποτέ στην ατζέντα; Πρέπει να το τελειώνουμε αυτό; Πώς θα γίνει μεταρρύθμιση χωρίς να απαντήσουμε στην καταστατική θέση των αιρετών; Ποιοι θα μιλήσουν για αυτό;

        Νομίζω είναι κορυφαίο θέμα. Το έχουμε αγνοήσει, το βάζουμε στην άκρη, βολευόμαστε επιμέρους, αυτοπροσδιοριζόμαστε κι όλα καλά. Δεν έχει γίνει μια σοβαρή κουβέντα. Αυτό το θέμα πρέπει να λυθεί σε όλα τα επίπεδα. Μόνο έτσι θα μας σέβονται και μόνο τότε θα έχουμε και διασφαλισμένη μια πορεία αξιοπρέπειας.

        Μητροπολιτική περιφέρεια. Ναι ή όχι; Εγώ προσπάθησα να το δω όλο το πλαίσιο. Είναι κάτι που το λέμε μόνο για εμάς; Όχι. Είναι κοινός στόχος, κοινός τόπος. Γιατί δεν το τολμάμε; Τι φοβόμαστε από εκεί; Ότι θα είναι πιο ισχυρή; Αυτό είναι άλλο θέμα. Θα είναι.

        Αλλά εμείς τι θέλουμε; Θέλουμε ισχυρούς θεσμούς ή θέλουμε αδύναμους θεσμούς να τους διαχειριζόμαστε και να τους χειραγωγούμε; Και αυτό είναι πολιτικό. Μητροπολιτική περιφέρεια, ατζέντα, δεν υπάρχει πρόταση.

        Και βεβαίως, αγαπητοί φίλοι, έχει να κάνει με τον έλεγχο νομιμότητας. Εμείς θέλουμε τον έλεγχο νομιμότητας, ως ανεξάρτητη αρχή. Τελεία και παύλα.

        Δεν είμαστε έξω από αυτό που απαιτεί η κοινωνία. Η κοινωνία και εδώ και στην Ευρώπη θέλει να ξέρει πού πάει το ένα ευρώ και εμείς πρέπει να έχουμε αυτό το θεσμικό όργανο, το ανεξάρτητο, που θα εγγυάται στην κοινωνία πού πάει το ένα ευρώ. Γιατί δεν το κάνουμε; Γιατί;

        Γιατί αν θα δώσουμε σε έναν σύλλογο ή σε έναν άλλο και θα σωθούμε με δύο χορηγίες σε έναν σύλλογο; Εκεί θα σταθεί μια αυτοδιοίκηση; Αυτός είναι ο ρόλος της; Να το κλείσουμε αυτό το θέμα.

        Θέλουμε λοιπόν ελεγκτή νομιμότητας και προληπτικό έλεγχο. Όχι κατασταλτικό, να τρέμει η ψυχή σου μετά. Προτιμώ να μην κάνω ένα έργο και να έχω την πολιτική αξιοπρέπεια. Θα το κάνεις το έργο, γιατί θα έρθει η ώρα και θα προσαρμοστείς και θα το κάνεις.

        Και βεβαίως, να τελειώσουμε και με αυτή τη γραφειοκρατία στην Ελλάδα. Δεν μπορεί να έχουμε εξαντλήσει όλα τα στελέχη μας να ερμηνεύουν τις εγκυκλίους. Ποιος θα μιλήσει για αυτό;

        Είμαστε παγιδευμένοι στον δράκο της γραφειοκρατίας. Είναι ώρα να δώσουμε απαντήσεις σε αυτά τα θέματα. Γιατί μέσα από τα συλλογικά και διοικητικά όργανα να θέλει εμάς 35 πράξεις και εννιά μήνες να βγάλουμε ένα έργο στον αέρα; Να τελειώνουμε, τώρα.

        Και βεβαίως, αγαπητοί φίλοι, είναι η συνταγματική κατοχύρωση τώρα. Έχουμε τη συνταγματική αναθεώρηση ναι ή όχι; Πάμε σαν Ένωση Περιφερειών; Αυτή είναι πολιτική θέση. Και θα απαιτήσουμε τη συνταγματική κατοχύρωση της περιφερειακής διακυβέρνησης.

        Τώρα θα το κάνουμε. Όχι να περάσει και να πηγαίνουμε μετά από δέκα χρόνια ύστερα. Τώρα θα πάμε, αν τη θέλουμε στην πράξη. Και αυτή είναι μια ανοιχτή πρόκληση και πρόσκληση στην ΕΝΠΕ.

        Αγαπητοί συνάδελφοι, έχω πει ότι το νομοσχέδιο ήταν και άτολμο και άνευρο. Δεν θέλει να κάνει τις μεγάλες αλλαγές, που τις έχουμε ανάγκη. Προσέξτε όμως τώρα πώς έχουν παγιδευτεί οι πάντες. Στον φόβο ή στην απειλή του φόβου. Είναι σαν την Ευρώπη με τους μετανάστες.

        Έχουμε μια αυτοδιοίκηση, έναν χρόνο φοβάται μην έρθει η απλή αναλογική. Έναν χρόνο νιώθει την απειλή της απλής αναλογικής. Λες και το ζήτημα είναι αυτό για όλο τον θεσμό. Αυτό είναι, το ίδιο έχει πάθει και η Ευρώπη. Δεν έχουν δεχτεί κάποιες χώρες έναν μετανάστη και έχει βάλει σύνορα για να μην δεχτεί. Δεν γίνεται. Αυτή είναι παγίδα.

        Και εδώ έπεσε όλη η αυτοδιοίκηση μέσα. Η μπάλα στην εξέδρα και οδηγηθήκαμε εκεί. Αλήθεια, καταλάβατε εσείς ακόμη και από αυτά που ειπώθηκαν χθες ποιες αλλαγές υπόκεινται και θα έρθουν; Εγώ δεν κατάλαβα.

        Άρα λοιπόν, ένα, θέλουμε ολοκληρωμένη την πρόταση. Ολοκληρωμένη. Όχι με δόσεις. Γιατί με δόσεις πέφτει μέχρι τώρα. Ένα χρόνο με δόσεις. Όχι. Ολοκληρωμένη. Και θα μιλήσουμε.

Μπορεί να υπάρχει αναλογικότερο σύστημα και κυβερνησιμότητα; Βεβαίως μπορεί να υπάρχει. Γιατί δεν μπορεί να υπάρχει; Αναλογικότερο και με κυβερνησιμότητα.

Μπορεί να υπάρχει αναβάθμιση των δομών που έχουμε μέσα στην Αυτοδιοίκηση; Μπορεί να υπάρχει. Δηλαδή, τώρα τι καθόμαστε; Θα μετατρέψουμε σε εσωστρέφεια, προσέξτε, σε εσωστρέφεια που δε θα αφορά κανέναν στην κοινωνία.

Και αν τα είδατε τα ποσοστά, θα πάνε πιο κάτω, αν σταθούμε τι θα κάνει το τάδε πρόσωπο στην Ελλάδα. Ενώ, αντί να υπηρετούμε τον θεσμό. Αυτή είναι η παγίδα. Και πέσαμε στην παγίδα. Και δεν πρέπει.

Εμείς τι ζητάμε; Να έχουμε ολοκληρωμένη την πρόταση. ολοκληρωμένη. Ολοκληρωμένη η πρόταση που αφορά την νέα αρχιτεκτονική των θεσμικών αλλαγών. Και το δεύτερο, ολοκληρωμένη την πρόταση και για το εκλογικό σύστημα.Δεν το έχουμε.Είμαστε εδώ.

Αγαπητοί συνάδελφοι, είχαμε μιλήσει και την προηγούμενη φορά για τα μεγάλα κοινωνικά θέματα και εθνικά αποθέματα που έχει η πατρίδα μας. Και φοβάμαι ότι σε κάποια τα περνάμε πολύ ουδέτερα.

Η κατοικία τι είναι για εμάς, πώς την αντιλαμβανόμαστε; Πού την τοποθετούμε, ως αξία; Πώς την βλέπουμε, ως θεσμοί; Είναι κάτι ιερό; Είναι κάποιο δικαίωμα ή όχι; Τι είναι η κατοικία;

Σήμερα υπάρχουν συμπολίτες μας που απειλούνται. Εμείς μπορούμε να ησυχάσουμε; Εμείς, ως Περιφέρεια, πήραμε μία πρωτοβουλία, πολύ ισχυρή πρωτοβουλία. Και τη φέραμε στην ΕΝ.ΠΕ. Παρότι την ψηφίσαμε, δεν την πιστέψαμε, αγαπητοί φίλοι. Δεν την πιστέψαμε. Είναι μια πολιτική πρωτοβουλία, κινηματική και θεσμική.

Τι προστατεύεται; Ωραία, θα πάμε σε αλλαγή του Συντάγματος. Υπάρχει καμία προστασία της κατοικίας; Μέχρι τώρα υπήρχε η προστασία για να αποκτήσει κατοικία. Μα, σήμερα τη χάνουν οι συμπολίτες μας. Δε θα μιλήσουμε γι’ αυτό;

Για τι θα μιλάμε; Για τους δρόμους και τα χαντάκια και θα αναβαθμίσουμε έτσι την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, έξω από την κοινωνία και τις ανάγκες της κοινωνίας; Εμείς δεν είπαμε για τους μπαταχτσήδες. Κάθε άλλο. είπαμε για την οικογενειακή στέγη.

Θέλω πραγματικά αυτήν την πρωτοβουλία, που ξεκίνησε από τη δική μας Περιφέρεια και δεν μας ενδιαφέρει καθόλου, όσο είναι ο πολίτης, που πάρθηκε ως απόφαση στην ΕΝ.ΠΕ., να τη στηρίξουμε όλοι σε όλα τα επίπεδα.

Δεν μπορεί να αφήνουμε απροστάτευτο τον άνθρωπο, σήμερα. Δεν μπορεί να είναι σε ομηρία η κοινωνία. Και δεν μπορεί να τα αφήνουμε όλα στον ακτιβισμό. Η θεσμική δημοκρατία είναι για άλλο ρόλο. Και πρέπει να βγαίνει μπροστά. Διαφορετικά θα είναι σχολιαστής και παρατηρητής.

Αγαπητοί φίλοι, ξαναγυρίζω στο αρχικό θέμα που έθεσα. Η Ένωση Περιφερειών πρέπει να ανακτήσει το πολιτικό της κύρος, μέσα από τον παρεμβατικό της ρόλο και λόγο σε όλα τα επίπεδα.

Πρέπει να ηγούμαστε, να μας σέβονται, να μας υπολογίζουν. Αλλά αυτά θα γίνουν αν εμείς έχουμε την πιο καλή, επεξεργασμένη πρόταση και έχουμε και την ικανότητα να βάζουμε και τα ζητήματα.

Δεν ερχόμαστε εκ των υστέρων. Δεν είμαστε μόνο να ερμηνεύουμε εγκυκλίους. Είμαστε εδώ για να χαράζουμε δρόμους. Ή θα ανακτήσουμε αυτόν τον πολιτικό μας ρόλο ή προοπτική δε θα υπάρχει.

Και όταν θα έρθει ολοκληρωμένο το σχέδιο, είμαστε εδώ. Αλλά θέλουμε τη μεγάλη μεταρρύθμιση. Δε θέλουμε τις διευθετήσεις. Ούτε η αναλογικότερη έκφραση του νόμου μας φοβίζει.

Αλλά θέλουμε ολοκληρωμένη πρόταση για την Αυτοδιοίκηση, για τον θεσμό και για την ελληνική κοινωνία, που υπηρετούμε.

Ευχαριστώ πολύ.